Tunesie familietrip

Donderdag 21 april

Om 20.30 op Amsterdam centraal begint de reis naar Tunesië voor Joke, Michelle en Mariëlle met een stressbestendigheids test. Als de trein namelijk zonder fluitsignaal vertrekt zijn zij er heilig van overtuigd dat Koen nog niet is ingestapt.  Met een hoop  “damespaniek” wordt er uit de ramen gehangen en driftig naar de telefoon gezocht. Als de telefoon drie keer over is gegaan blijkt Koen gewoon in de trein te zitten en  met ons mee te gaan naar Tunesië. De treinrit wordt vergemakkelijkt met een pasta salade en een fles rode wijn. Rond een uur of half elf worden ieder zijn ogen wat zwaar en installeren we ons voor de nacht. Na een nacht van een hoop gerammel en geschommel komen we om 07.30 aan op Basel. Daar staat Jolanda, met de Landrover bepakt en bezakt, ons op te wachten.  Als alle tenten, slaapzakken, tassen, kussens zijn  ingepakt, verlaten we Basel richting Genua.

Vrijdag 22 april

Rond een uur 17.00 komen  de tenten en alle dekens uit de auto. Er is een 5 jaarlijks bloemenfestival gaande in Genua en alle campings en hotels zitten vol. We zullen dus creatief moeten zijn en met alle mogelijke middelen ons vijven over twee tenten moeten verdelen. Na een uitgebreid diner en een paar flessen wijn slapen Jolanda, Michelle en Mariëlle in één tent verdeeld over 2 matjes 2 slaapzakken en een deken. Joke slaapt overdwars in de auto met een extra deken. En Koen met zijn eigen meegebrachte spullen in zijn eenpersoonstent. Voor iedereen een wat ongemakkelijke nacht!

Zaterdag23 april

Om 15.00 vertrekt de boot uit de haven. Om zeker te zijn dat we mee kunnen met de boot vertrekken we op tijd. Gelukkig is de haven inclusief files een haf uurtje rijden en zijn we om 11.30 bij de haven. Als 10e  in de rij staan we vrij vooraan, trost als we zijn kijken we hoe de rij achter ons steeds langer wordt met over bepakte auto’s. Helaas zijn we door de regen aangewezen op de auto, en eten we wat crackers met kaas. Als om12.45 een mannetje van de boot ons om de tickets vraagt laat Jolanda zeer enthousiast de uitgeprinte tickets zien. Helaas is dit niet wat de man wil hebben en hij verwijst ons naar de incheck balie. Met het idee nog zeeën van tijd te hebben lopen Michelle en Jolanda richting incheck balie. Ondertussen beginnen de auto’s om ons heen in beweging te komen en wordt de rij steeds korter zowel achter als voor ons. Het inchecken van 5 personen is nog niet zo makkelijk als gedacht. Graag van alle passagiers een ingevuld formulier met alle gegevens en een handtekening van desbetreffend persoon. En om de spanning er in te houden komt de douane pas om 13.30 om alles te controleren. Om 14.15 kunnen we eindelijk met de juiste papieren de boot op. Met een hoop bekijks van alle Tunesische mannen spelen we een paar potjes phase 10 en sjanst Koen wat af met het mannelijk schoon.

Zondag 24 april

Na een goede nachtrust zijn we te laat voor het ontbijt en wordt onze maag op de proef gesteld met een hardere wind en storm dan gisteren. Om het feest van Pasen te vieren eten we gekookte eieren van thuis. Na het spelen van een laatste potje phase 10 pakken we de spullen bij elkaar en installeren wij ons weer in de auto. Ditmaal met Michelle achter het stuur, wat vanaf vandaag elke dag zo zal zijn. Al snel heeft zij de auto onder controle en is zij klaar voor het sturen in Tunesië. Na een vrij soepele grenscontrole zijn we om 15.00 dan eindelijk in Tunesië en kan de vakantie echt beginnen. De goed te berijden wegen maken dat we binnen 1,5 uur op de eerste camping zijn in Hammamet en het reisgezelschap compleet is. Op de camping zijn namelijk Jeroen en Loek. Als de tenten staan en we bijgepraat zijn eten we in een lokaal restaurant overheerlijke couscous met lamsvlees en aardappels. De kennismaking met het Tunesische eten is dus een succes.

Maandag 25 april

Een haan die in de war is zorgt er voor dat we om 02.00 al wakker worden en ons zelf weer in slaap moeten zien te krijgen. Om 05.38 kan Mariëlle echt niet meer slapen en gaat buiten met een kleedje zitten lezen. De temperatuur laat het momenteel erg afweten en de lucht is één grijs wolkenpak. Niet veel later ontwaakt de rest en zijn we om 09.00 onderweg naar de plaatselijke wijnproducent. Na wat overleg met de baas en wat telefoontjes mogen we naar binnen en krijgen we een rondleiding en een proeverij. Gezien Tunesië een islamitisch land is worden er nog wat dozen wijn ingeslagen en zijn we om 10.30 onderweg naar Kairouan.  Onderweg hebben we een heerlijke lunch en een sterke bak koffie. Bij aankomst in Kairouan is het weer een stuk opgeknapt en bezoeken we in een flits de grote moskee. Omdat deze om 14.00 dicht gaat hebben we maar twee minuten en schieten we heel snel wat plaatjes om deze later op de dag maar eens goed te bekijken. We krijgen een uitgebreide rondleiding door de Medina van Kairouan en worden op wat toeristische plekken naar binnen gepraat om vervolgens wat te kopen. De bezienswaardigheden van de dag sluiten we af met een bezoek aan de waterreservoirs. Na een frisse duik in het zwembad schuilen we in onze hotelkamer voor de regen. Tot na het eten blijft het regenen als in een tropisch gebied. Terug op de kamer analyseren we de vakantie tot nu toe, conclusie; Schoner dan verwacht, aardige niet opdringerige mensen, lekker eten, geen mensenmassa’s of overvloed aan toeristen.

 

 

Dinsdag 26 april

Na een nacht met tropische regenstormen staan we vroeg op om door te reizen naar Gabes. Om de andere voor te zijn en te laten zien dat wij best zelf de weg kunnen vinden vertrekken we met de zon in onze rug. Al snel raken we verdwaald in de straten die vol staan met water en waar mensen alle mogelijke moeite doen om met bezems dit ongedaan te krijgen. Na een hoop geploeter en gevloek keren we terug naar het hotel en moeten we de andere vertellen dat we ze helaas niet voor konden gaan. Eenmaal op weg stoppen we langs de weg voor een kopje koffie, niet wetende dat dit uitmondt in een overheerlijke maaltijd met allerlei Tunesische specialiteiten. In El Jem maken we met zijn allen een tussenstop om naar het Theater te kijken en het museum met mozaïeken te bezoeken. De aanhoudende motregen maakt dat we snel schuilen in een restaurant en een heerlijke lunch hebben van lams- en kipkebab. Eenmaal in Gabes maken we een rondje over de plaatselijke souk (markt) en worden de eerste souvenirs gekocht.

Woensdag 27 april

Eindelijk is het weer ons goed gestemd en besluiten we de overtocht naar Djerba te maken. Een lange route brengt ons bij de pont. Als je denkt dat een pont vol is denken ze daar in Tunesië anders over. Er passen achter ons zeker nog twee auto’s en een auto met 6 koeien. Na een kleine 15 minuten rijden we het eiland Djerba op. Via een leuke binnendoor route bereiken we de camping. Een verlaten strand en een hoogstaande zon zijn die dag ons vermaak. Als we na een potje kaarten onze tent induiken denken we een rustige nacht tegemoet te gaan, maar als snel worden we de gehele nacht wakker gehouden door blaffende zwerfhonden. Een gewaarschuwd mens telt voor twee, geef een zwerfhond geen eten, hij bewaakt de hele nacht je kampement met zijn schelle geblaf.

Donderdag 28 april

Om de toeristische kant van Djerba te verlaten reizen we vandaag af naar de andere kant van het eiland. Hoewel er in heel Tunesië bijna geen toerist te bekennen is, is het toch heerlijk om niet midden in het toeristische gebied te zijn. Om die avond te kunnen barbecueën zoeken we eerst de grote souk op. Wat een ritje van een half uur moet zijn wordt een rit van een uur. Gezien Michelle niet de coördinaten van de souk invoert maar die van de camping zijn we binnen een uur niet veel verder dan weer terug op de plek waar we zijn vertrokken. De tweede poging gaat gelukkig beter en lopen we een rondje door de souk. Michelle en Joke scoren in hun beste Frans minstens 5 kilo vlees. Op het eiland is ook nog een Synagoge die we bezoeken. Daarna reizen we verder naar het museum dat de cultuur van Tunesië weergeeft en kruipen we in de kleigrotten om te bekijken hoe het servies wordt gemaakt. De mooiste schalen en borden worden gepresenteerd. We kunnen het dan ook niet laten om wat voor thuis mee te nemen, als afsluiter wordt Mariëlle nog gehuld in traditionele kleding en kan zij poseren voor een fotoshoot. Deze nacht brengen we al wild kamperend aan het een stukje verlaten strand door.

Vrijdag 29 april

Via de dam verlaten we Djerba en vervolgen we onze reis naar Metamour. In deze omgeving zijn er een hele hoop Kshars. Dit een is een bepaalde huizenbouw die in de gehele omgeving te zien is. Deze huizen en graanopslagen liggen verstopt in de bergen. Via een woestijnachtige route rijden we door het gebied en bezoeken we een afgelegen Kshar. Daar zoeken we een plekje op om te lunchen en te genieten van de stilte om ons heen. Ter overnachting slapen we in een gerenoveerde Kshar. Met traditionele bedden en dekens. De vrouw des huizes bereid voor ons een traditioneel couscousrecept. De avond wordt afgesloten met een fanatiek potje phase 10.

Zaterdag 30 april

De opgekomen zandstorm is een goed begin voor onze tocht naar de woestijn. Langs de route zien we een hoop kamelen en gaan we op bezoek bij een bedouine tent. De mensen daar geven ons geitenmelk en verse dadels. Na wat Nederlandse zeepjes en ballonnen uitgedeeld te hebben verlaten we het kampement van deze trekkende Tunesiërs. Nog geen 10 minuten later staan we met onze auto midden in de zandduinen en moeten de banden naar een veel lager aantal bar worden terug gebracht. Om de camping te bereiken moeten we een stukje zandduinen rijden en dit kan niet met te harde banden. Eenmaal aangekomen op de camping duiken we in de warm waterbron om al het opgespaarde zand op onze huid van ons af te spoelen. Ondanks dat we met alle ramen en deuren dicht hebben gereden zit op elke mogelijk denkbare plek zand. Een teken dat we echt in de woestijn zijn!! Hoe tof is dat….

Zondag 1 mei

De wind is gaan liggen en de zon staat hoog aan de hemel. Deze prachtige dag beginnen we met een paardrijdtocht door de woestijn. Kilometers uitgestrekte zandduinen maken de dag nog beter dan hij begonnen was. De paardrijdtocht leidt ons een stukje over de rally route waar vandaag de races beginnen. Met wat zadelpijn hier en daar verlaten we Kshar Gilhan op weg naar een wild kampeerplek. Onderweg zien we heel veel oasis en worden we flink voor de gek gehouden door de woestijn. Het wel bekende fenomeen uit teken- en speelfilms wordt werkelijkheid. Je denkt dat je water ziet maar het is niet zo! Na een flinke route van bijna 4-5 uur komen we aan op een verlaten plek in de woestijn en maken we onze bushcamp. Na alle instructies van Loek over mestkevers, schorpioenen, sprinkhanen en al het andere gedierte dat ’s nachts in de woestijn rondkruipt, kruipen we vol vertrouwen onze tent in. Om 04.00 ’s nacht is er een zandstorm op komen zetten waar de tent niet tegen bestendig is.  De tent klapt geheel naar binnen en na een poging de haringen opnieuw te zetten moeten we helaas de moed opgeven. Om 04.30 ruimen we de tent op en proberen we nog een uurtje in de auto te slapen. Koen die, die nacht in de buitenlucht heeft doorgebracht probeert ook nog wat verloren uurtjes in te halen.

Maandag 2 mei

Na wat uurtjes in de auto geslapen te hebben verlaten we om 07.00 onze bushcamp op weg naar Tozeur. De storm die afgelopen nacht op is komen zetten, zet de gehele dag voort en legt een verlaten sfeer over de stad. Om optimaal van deze plek te genieten eten we in het best aangeschreven restaurant kamelenvlees. Na de heerlijke lunch gaan we met paard en wagen door de palmeria en bezoeken we de dierentuin en een museum. In dit museum is te zien hoe er over de hele wereld verschillende theorieën zijn over het ontstaan van onze aarde. Het is goed om te zien dat een land als dit zich niet alleen beperkt tot het eigen geloof en theorie. In de dierentuin krijgen we heel wat trucjes met reptielen en kamelen te zien. Een kameel die een fles cola leeg drinkt en een schorpioen die een pakje sigaretten als huisvesting heeft.

Dinsdag 3 mei

In de ochtend stappen we allen weer in onze auto/camper om dit vervoer middel een paar kilometer verderop in Metlaoui te vervangen voor een zeer authentieke trein. Een trein die een en al romantiek en sfeer uitstraalt rijdt ons door het prachtige mijngebied. Deze trein rijdt eenmaal per dag om toeristen te laten zien waar het laatste beetje fosfaat wordt gewonnen. Met een paar prachtige tussenstops en fotomomenten is het een zeer gewaardeerd treinritje onder ons allen. Na deze rit vervolgen wij onze weg naar Tamerza. De plek waar wij onze laatste avond als gezelschap door zullen brengen. Helaas maar waar. Na heel wat zoeken vinden we de watervallen van Tamerza. Door de droogte stroomt er nu een klein straaltje water maar dit mag de pret van de tegen het lijf gelopen gids niet drukken. Hij vertelt vol overtuiging over de waterval en het gebied. Op de kleinste camping van Tunesië (tenminste dat denken wij) vieren we alvast Jeroen zijn aanstaande verjaardag. Met meegebrachte taartjes en chocolaatjes sluiten we de laatste avond zeer gezellig af.

Woensdag 4 mei

In de ochtend nemen we met een paar dikke zoenen en knuffels afscheid van Jeroen, Jolanda en Loek. Zinnen als, bedankt voor de gezelligheid, wat was het mooi, het was zo leuk benadrukt nogmaals hoe gezellig en mooi we het hebben gehad tijdens deze reis. Onze reis richting Tunis gaat niet geheel soepel. Bij het verlaten van deze plaats worden we verrast met wegblokkades van plaatselijke bevolking. Zij demonstreren tegen de toenemende werkeloosheid door het minder wordende fosfaat. Zo een wegblokkering komen we twee maal tegen en verplicht ons een stukje piste te rijden. Dit gaat ons geheel niet slecht af en zorgt ervoor dat we er bijna tot geen overlast aan ondervinden. Wij besluiten die dag wel aan één stuk door te rijden naar Kairouan. Wat ons de volgende dag geen spijt oplevert.

Donderdag 5 mei

Gisteravond in het hotel nog heerlijk gezwommen en bij een biertje de vakantie nagsproken. Joke is vroeg naar bed gegaan zij voelde zich vanaf gisteravond al niet lekker. Koen, Michelle en Marielle hebben in de stad nog wat gegeten en op de hotelkamer een potje skipbo gespeeld. Als we vol goede moed onze spullen naar de landrover brengen om naar de boot te vertrekken valt al snel de olievlek onder de auto op. Er wordt druk heen en weer gebeld met Jeroen en deze kruipt bij Loek onder de landrover om Michelle instructies te geven. Helaas komen we er niet achter waar het olielek vandaan komt en besteden we onze laatste centen aan een jerrycan olie. Na elke 50km stoppen we om het oliepeil te checken om vervolgens weer door te rijden. Na een goede rit komen we zeer bijtijds aan in Tunis. Hier genieten we nog op het strand van de zon en eten we onze laatste Tunesische maaltijd. 3 uur later dan gepland zitten we om 21.00 uur op de boot. Een fles wijn op de vakantie wordt geopend en een gezellige avond met een paar Zwitsers breekt aan.

Vrijdag 6 mei

Te laat voor het ontbijt worden we wakker (wat is dat toch in die boothutten, totaal geen besef van tijd). Hoe die dag op de boot verlopen is kan ik, Marielle, helaas niet vertellen. Ik heb de hele dag met pijn in mijn maag en misselijkheid in de hut gelegen. Tegen de tijd we van de boot af moesten heb ik eindelijk dat wat we me dwars zat kwijt kunnen raken. Helaas was dit nog maar het begin. Eenmaal in Italië besluiten we met nog één tussenstop voor mij door te rijden naar Nederland.

Zaterdag 7 mei

Veilig en wel terug in Nederland. De dag waarop de avondklok in Tunesië weer werd ingevoerd.