Henk alleen op reis

Zaterdag 07-07-2012

Via Uden, Gennep, Kleef, Emmerich, Winterswijk naar Rheine. Onderweg veel zon gehad.
De Stad waar wij de eerste jaren van ons Huwelijk hebben doorgebracht en wij veel fijne herinneringen van hebben. Ik in Militairedienst (NATO) en de Stad waar Marchines is geboren.
Daar heb ik een bezoekje gebracht aan Waltraud onze buurvrouw van toen die inmiddels al 11 jaar weduwe is en wij noch steeds contact mee hebben. Onderweg belde Han nog op om te vertellen dat zij inmiddels weer thuis waren en een fijne vakantie hebben gehad met hun Camper in Noord-Frankrijk. Han heeft een fijne neus om altijd in regen gebieden te gaan zitten, zo dat zij ook nu weer eerder naar huis zijn gekomen.
Na het bezoek aan Waltraud ben ik vertrokken naar Ibbenburen waar een Camperplaats naast een Overdekt Zwembad is. De maaltijd klaar gemaakt te hebben en gegeten , ben ik daar gaan zwemmen wat ik de afgelopen 3 jaar niet meer gedaan had. Omdat ik wat bezweet was, het was benauwd en het onweerde, was dat heerlijk en verkwikkend. Nog een praatje gemaakt met Nederlanders die naast mij stonden. Daarna bij de Camper de kaarten bekeken voor de rit van morgen. Het was een heerlijke avond en de zon heeft ook nog flink geschenen.
 
Zondag 08-07-2012.
 
Omdat de omgeving van Rheine en Ibbenburen zo vertrouwd en bekend voorkomen, is het net alsof ik vandaag van huis vertrek. Richting Paderborn, Kassel, Erfurt, Pilsen in Tsjechië. Autobaan vermijden. De eerste stuk tot Paderborn is vlak en zonnig en bijna geen verkeer, daarna licht heuvelachtig. Dan naar Erfurt is het gaan regenen maar bijna geen verkeer. Dus dat schiet goed op. Na Erfurt komt een beetje het echte werk met haarspeld bochten en hellingen tot 12 procent. Nu is het wel drukker geworden met mooi weer. Aan de Tsjechische grens ben ik eten gaan koken en daarna iets verder gereden en sta nu bij vrachtwagens op het parkeer terrein. Probeer te inter netten en dan ga ik slapen.
De Coördinaten zijn: N50.09190 E012.46496
 
Maandag 09-07-2012
 
Heerlijk geslapen en om 5.30 uur opgestaan. De zon komt op en koffie gezet. Na het ontbijt wacht ik nog even tot de zon wat hoger staat, want ik moet er recht tegen in rijden. Ik sluit de MP3 speler op de radio aan, met muziek die Ria Kool nog verzameld heeft voor in de auto en heb dan de hele dag muziek. Dit heeft de laatste 2jaar niet gekund om dat door de Chemo, Adrie dat niet meer verdragen kon. Het klonk allemaal te schel in haar oren.
Nog een 130Km te gaan naar Pilsen en dan richting Bratislava (Slowakije) verder richting Arad in Roemenië. We zien wel hoe ver we komen. Heerlijk zonder Autobaan.
De eerste 20Km is een autoweg. Op lange hellingen zie ik nu voor het eerst de temperatuurmeter van de motor licht variëren. De volgende 50Km gaan door een natuurgebied. Met alle ingrediënten van bochtige, smalle bos wegen met haarspeld bochten. De hoogte varieerde tussen 650 en 1000 meter. De hoogtemeter had het er maar druk mee. Rond half negen naderde Pilzen. Daar was net de ochtendspits in volle gang. Dus heb alle gelegenheid gehad om die grote stad te bekijken.
Daarna was het afwisselend met pittoreske dorpjes en kleine stadjes. Het is weer begonnen met af en toe een regen buitje, maar het is niet koud. Om 12.00 uur ben ik nog 210Km voor Bratislava. Even een lange middag pauze en dan weer verder. Oostenrijk binnen.De weg leide door de voorsteden van Wenen en tussen Wenen en Bratislava door. Om over een kanaaltje te komen die de Grens vormt tussen Oostenrijk en Slowakije voer een klein pontveer waar maar 6 auto's gelijk over konden. Onderweg nog door een Politie auto tot stoppen gezet en vroeg naar de Documenten. Alles in orde en kon weer doorrijden. Gestopt in een zijweg om te eten en daarna weer verder gereden. Het was warm en met de raam open was het heerlijk rijden. Wenen en Bratislava is één woongebied, zo groot dat het 1 uur rijden was om er door te komen. Veel verkeerslichten maar toch wel vlot. Dan via een smalle brug over de Donau en rijd je Hongarije binnen. Even voorbij het centrum van Tata zag ik een bordje Camping staan. Het was in middels 9 uur. Eenmaal op de Camping was het al bijna donker. Ik was vergeten dat ik door als maar naar het Oosten te rijden , je tegen de klok in rijd en dat scheelt al gauw één uur. In Roemenië wordt de klok een uur vooruit gezet. In het Restaurant op de Camping was WIFI. Zo eerst maar even douchen en dan nog even een stoeltje buiten gezet, met een pilsje in de hand was dat een heerlijke afsluiting van de dag.
De coördinaten zijn: N47.63900 E018.34383
 
 
 
 
Dinsdag 10-07-2012
 
Om 6 uur volle zon . Vannacht een kleine regen bui gehad. Al snel komt er meer bewolking. Het is al 22 graden. Een kleine wandeling gemaakt en na het ontbijt weer de weg op. Over landwegen met veel Zonnebloem velden en enorme landerijen korenvelden waarbij je kilometers lang geen boerderij ziet. Door dorpen en grote steden met enorme woonblokken van uit de communistische tijd. Veel mensen te voet onderweg. Door voorsteden van Boedapest en dan weer over de Donau.
De weg door Boedapest ging best vlot met hele groene golven in het verkeer. Steden met een omvang, waar Amsterdam maar een Provincie stad bij is. Het wordt steeds warmer en om 12 uur na de luns , dunnere kleding aan gedaan. Dan zie je bij bospaden de Hoertjes weer staan, te wachten op klandizie. Dit herinnerde mij aan onze vorige reis door Hongarije. Iets wat ik ook op onze Winterreis naar Spanje zag om en nabij Narbonne. Ramen aan 2 kanten open, immers ik heb een wagen met ARKO (Alle Ramen Kunnen Open). Een kilometer of 30 voor Roemenië, werd de weg slecht
Veel oponthoud van wegen weg werkzaam heden. Tot nu toe was het fijn rijden. Eenmaal in Roemenië sloeg dat om. Uiteraard zat ik tegen de spits bij Arad. De spits en het werk aan wegen en viaducten gaf veel oponthoud. Arad voorbij belande ik op een drukke verkeers route. Een N weg die slingerend met aan één kant de bergen en andere kant de vangrail. Best mooi, maar geen vlucht strook opgesloten tussen vrachtwagens, waar bij er vrachtrijders zelfs mij nog inhaalden en de vele personen wagens die als Kamikaze de vrachtwagens inhaalde . Buiten de dorpen ging dat met 85 Km per uur. Als de vrachtwagens 50 gingen rijden, wist je dat er Politie controle kwam.
Gemiddeld had je niet meer zicht dan 2 a 300meter vooruit en je wilde deze weg maar snel achter je laten. Echter 110Km geen andere keus. Rond 6uur gestopt om soep warm te maken en te eten en dan weer verder tot de splitsing naar Sibiu. Nu belande je in een grote stad met een weg van 100 meter breed. Veel mensen aan het planeren en jongelui in een autootjes met raam open en arm buitenboord die om de haverklap stopten om te flirten met de meisjes die in strakke blousjes met felle kleuren en grote V hals rondliepen. De vele verkeerslichten voor voetgangers oversteek plaatsen zorgden dat je je handen vol had aan het verkeer. De snelheid kwam dus bijna niet boven
de 35Km/u. Aan gezien het hier een uur later is, keek ik uit naar een Camping of pompstation met veel vrachtwagens. Mijn doel, even voorbij Sibiu, ging door al het oponthoud niet lukken. Rond acht uur had ik geluk en zag een bordje Camping links af. Dit leide een paar kilometer landinwaarts door een bewoonde straat met veel volk voor de huisjes en slechte weg. Dus veel bekijks. Dan zie ik voor een poort het bordje Camping en terwijl ik stop komt er een persoon uit de poort die mij in het Nederlands met een Zeeuws accent Welkom toe sprak. De poort ging open en met de mededeling, zoek maar een plaats en als je eerst nog in het zwembad wil, dan zie ik je straks wel. Dat aanbod sloeg ik natuurlijk niet af. Na heerlijk afgekoeld te zijn , het was nog steeds rond de 30 graden, heb ik nog heerlijk een pilsje gedronken met de eigenaar. Morgen houd ik een rustdag.
Coördinaten : N45.91534 E023.27925
 
Woensdag 11-07-2012
 
Om zes uur ontwaakt met de nodige muggenbulten, geslapen met de deur en ramen en dakluik open (Roemeense tijd zeven uur), met stralende zon en blauwe hemel. Koffie gezet en heerlijk buiten voor de Camper gezeten met uitzicht op de bergen, tot de buren ontwaakte. Met hen een praatje gemaakt, wat al gauw goed klikte. Zij hadden beide reeds een partner verloren aan kanker en enige jaren geleden een nieuwe relatie opgebouwd. Daarna ben ik de kleren gaan wassen van de afgelopen dagen. Ik heb Adrie plechtig moeten beloven om er niet als een vies Oud Mannetje er bij te gaan lopen. Na de buren en overige Camping gasten uitgezwaaid te hebben had ik de Camping alleen voor mij. Heerlijk op het terras gaan zitten, zodat ik een perfecte WIFI verbinding had. Het verslag en de mail bij gewerkt en de foto's op Picasa gezet ,gekeken of ik niemand vergeten ben. Zo wel, dan hoor ik het nog wel een keer. Van Gerard en Roxie (Roxana) een mailtje ontvangen, dat als ik er op tijd ben, met hun mee kan gaan voor een weekend met hun vrienden aan de (Zwarte) Zee. Dat moet morgen te doen zijn. Gemiddeld 5 uur rijden, voor mij zelf tel ik er 2 uur bij.
Nu ik dit verslag schrijf, zit ik in de schaduw voor de Camper met een glas koele witte wijn en af en toe een duik in het zwembad om af te koelen. Zo nu en dan verschijnt er een wolkje voor de zon langs , wat een heerlijk windje geeft bij 35 graden. Nog meer schrijven om jullie jaloers te maken ?
Na 50 jaar samen met Adrie komt het me toch onwezenlijk voor wat ik nu aan het doen ben. Het stemt je melancholiek, die lege stoel naast je. Niemand die het verslag na kijkt en becommentarieerd of aanvult voor ik het verzend. Fijn dat ik nog vele vrienden heb met Marchines, Nancy en Geena.
Dat is met de crematie ook weer gebleken. Dat doet mij goed.
Om zes uur ( ik praat nu verder met Roemeense tijd) ben ik de straat waaraan de Camping ligt afgelopen en heb wat foto's gemaakt van een Roma familie waarvan de kinderen een paar Engelse woordjes gebruikten en opvallende huizen. Let op de buizen die je ziet. Dat is de bovengrondse gasleiding. Ook wilde honden, dat is een Nationaal probleem. Sommige zijn aanhalig of schuw, maar er kunnen ook kwaadaardige types rondlopen Ik upload die ook nog. Morgen reis ik af naar Gerard en Roxie in Campulung en hoop daar morgen middag aan te komen.
 
Donderdag 12-7-2012
 
Opgestaan , koffie gezet, ontbeten, WC geleegd, gedoucht, geschoren en de mail verwerkt. Zelf de poort van de Camping open gezet, de eigenaar sliep nog. Bij het verlaten van het terrein, stak hij nog even zijn kop buiten de deur met de mededeling dat hij het hek wel zou sluiten. Dan op weg naar Campulung. 300Km te gaan. Daarna had ik de gelegenheid om de konten van de koeien te bestuderen die op weg waren naar hun dagverblijf. Hier zie je ook veel Ooievaars met nesten op de elektriciteit palen. Na Sibiu tot aan Ramnicu-Valcea was voor mij een bekende weg, van 3 jaar terug van de Oost-Europa reis. Op advies van Gerard om van daaruit niet de korstte weg maar de weg over Pitesti genomen. Niet dat die veel beter was, maar de kuilen in de weg waren minder diep. Mocht je ooit naar Roemenië willen, ga dan eerst naar de Tandarts om je vullingen te controleren en bij een kunstgebit om implantaten te laten zetten. Vlak voor Campulung kwam het mij weer bekend voor. Gerard vertelde mij later, dat vroeger ooit Campulung de Hoofdstad van Roemenië is geweest. En dan de weg in gedraaid waar Gerard en Roxie hun stek hebben. Nou ja weg ? Zelfs bij stapvoets rijden rammelt alles in de Camper door elkaar. Roxie hoorde mij al van ver aankomen, want zij kent maar al tegoed het geluid van deze diesels Een warm Welkom was de beloning van de Reis. `s Avonds heb ik de opdracht van Adrie uitgevoerd en aan Roxie de klok overhandigd die zij zo mooi vond , ook vanwege het Sonore geluid van het slagwerk. Voor die het niet wisten, Gerard en Roxie komen regelmatig bij ons aan als zij inkopen voor hun zaak doen.
Morgen gaan wij naar Constanta aan de Zwarte zee. Dat wat wij 3 jaar geleden hebben moeten missen door pech met onze Hyundai H200. Het begin van de vriendschap met Gerard en Roxana.
Wij hebben toen na de reparatie de groep weer op gepikt in Moldavië.
 
Vrijdag 13-7-2012
 
De reis na de Zwarte-Zee begint om 10 uur. Eerst naar Boekarest 160 Km om inkopen te doen bij CAREFOUR . Tot Pitesti bekend van gisteren en dan de Autobaan op naar Boekarest. Deze kende ik van 3 jaar terug, toen wij onderdelen afhaalde van het vliegveld voor onze Hyundai H200. Om 14.00 uur weer verder, nog maar 300 Km. Eerst nog 30Km van de zuidelijke rondweg van Boekarest alvorens wij de autobaan naar Constanta opdraaien. Dit duurde meer dan een uur terwijl de spits nog niet was begonnen. De eerst 200 Km gaat de autobaan door een vlak gebied, nog platter dan Nederland, waar je eindeloos over de akkers kunt kijken. Temperatuur boven de 35 graden, alle ramen open en alleen een dun hemdje aan met een drie kwarts zomer broek. Ik had een liter water onder handbereik , 3 appels en nog een half pakje kaakjes. De laatste 100Km ging weer over binnenwegen, volgens de kaart zou dat ook autobaan zijn, maar is nog lang niet klaar, over heuvels met af en toe een blik op de Donau, een N route tot wij in Mangalia bij de Camping aankwamen , waar al vrienden van Gerard en Roxie stonden Wij hadden er 450Km opzitten. Op het strand was nog volop vertier. Het was al 19.00 uur geweest. Gerard startte de BBQ (WOK ) en heerlijk bezig geweest tot middernacht. De vrienden hadden een dochtertje van 6 jaar. Een behoorlijk bijdehand ding en kreeg al Engelse les op school.
Coördinaten: N43.84639 E028.58647
 
Zaterdag 14-7-2012
 
Na een gemeenschappelijk ontbijt, klaar gemaakt om naar het strand te lopen. Op het strand waren er genoeg vast opgestelde rieten parasols met ligbanken. Een paar ligkussens gehuurd en het strandpret kon beginnen. Temperatuur ver boven 30 graden met een strak blauwe lucht. Resultaat was `s avonds wel te merken. De avond afgesloten met een wandeling over de Boulevard, compleet met Kermis attracties en eet tenten. Net Zandvoort 30 jaar terug.
 
Zondag 15-7-2012.
 
Goed geslapen en tot 7 uur in bed kunnen volhouden. De licht verbrande plekken van de huid met olie in gesmeerd en koffie gezet. Ondertussen ontwaakte er meerdere van de groep. Allen met een bak koffie in de hand in de schaduw van de bomen lekker wakker worden. Daarna weer na het strand behalve ik. Ik vond het wel genoeg en bleef liever in de schaduw van de bomen nog even rond hangen. Daarna naar het strand gelopen om een paar foto's te maken en terug aan het verslag begonnen in de schaduw van de bomen. Het is 14.00 uur en 34 graden Voor het strand was alarm ROOD afgegeven. Dus ik blijf maar lekker in de schaduw. De plannen zijn om vanavond op de Boulevard, Pizza's te eten.
 
Vervolg Zondag 15-7-2012
 
Zoals jullie merken is WIFI totaal geen probleem en overal goed toegankelijk. Grote Benzine stations, Winkelcentrum, bijna alle Campings, alleen heb ik deze middag gebruik gemaakt van de Internet abonnement van mijn Telefoon voor de mail. Foto's uploaden doe ik wel weer bij Gerard en Roxie. Ondertussen komen de Dames al weer terug van het strand met Erina. De Heren vonden het nog te warm om terug te lopen. Het zitten aan het strand onder de parasol is inderdaad verrukkelijk met een beetje zeewind maar voor je terug bent bij de Camper, dan baad je alweer in de zweet. Maar goed dan een lekkere koele douche en een koud pilsje in de schaduw van bomen, maakt de dag goed. `s Avonds naar de Boulevard en je laten vervoeren door een Tractor waaraan 2 aanhangers gekoppeld zitten naar het eindpunt 3 Km verder. Dan begonnen aan de terugweg. Je kijkt je ogen uit aan al dat vertier en het was reeds donker voor wij ergens gingen zitten om wat te eten. Het vermaak daar bij was een Karaoke waar veel kinderen aan deelnamen, zo ook Erina tot aller vermaak. Zelf had ik een vis schnitzel met een rijst pasta genomen. Het was nog steeds warm toen wij rond half een weer terug waren op de Camping.
Een heldere nacht bij temperaturen rond 28 graden en een klein windje Zelf sliep ik met open schuifdeur met een vliegen hor.
 
Maandag 16 07-2012
 
De zon staat al hoog als de laatste zijn hoofd buiten de deur steekt Rado , Nina en Erina gaan weer naar het strand. Gerard gaat broodjes halen en Roxie en ik makken de boel weer start klaar.
Het doel is vandaag naar Brasov om de Camper van Gerard naar een Garage te brengen om een paar olie lekkages te laten verhelpen en het een en ander te laten nazien. Brasov ligt ongeveer een 100Km boven Campulung dus het gaat nog een lange dag worden. Eerst langs de kust naar Constanza en daar diesel getankt en dan weer op weg naar de autobaan naar Boekarest. De route voor de autobaan voert door een arme streek. Je ziet ook regelmatig mensen langs de kant van de weg met boterham zakjes waarin zoals ik zien kan , schoongemaakte walnoten of kastanjes, te koop aan bieden . Ondanks dat het verkeer niet snel gaat zie ik niet goed wat het is. Ook zie je hele families langs de kant van de weg zitten met het pellen of schoonmaken van iets. Eenmaal op de autobaan , nog 180 Km naar Boekarest zien wij voor Boekarest een onweersbui aankomen. Nou , daar kwam wel even wat water uit. De autobaan eindigt aan de oostkant ban Boekarest en moeten wij nog een kwart rondweg rijden om het aan de Noordkant te verlaten. Weer het zelfde Engelen geduld op brengen en stapvoets , soms wat vlugger en soms wat langer stilstaan. Wij zaten natuurlijk nu wel in de avondspits. Dan de N weg opgegaan naar Brasov. Dit liep wat vlugger. Ik kende deze weg van 3 jaar terug, echter toen reden wij die weg op zondag ochtend. Het werd al ras donker en gingen we nog even tanken, want het zal wel nachtwerk worden voor wij thuis zijn. De weg gaat langs Ploiesti en Sinaija. In Sinaija staat het Kasteel van de Koning van Roemenië die wij 3 jaar geleden hebben bekeken. Ondertussen zitten wij in de bergen en de laatste 50 Km naar Brasov gaat slingerend en met haarspeldbochten, steeds hoger en werd het frisser, wat niet onaangenaam was. Je merkt ook dat je in een rijkere streek uitkomt, wat zich onder anderen uit in de trottoirs. In Brasov aan gekomen, staat de hoogte meter op 800 meter en toen wij uitstapte bij Mc.Donalds voor een snelle hap eten, was het al 22.00 uur. , het was al behoorlijk fris. Daarna naar de Garage voor de Camper van Gerard. De Eigenaar van die Garage was een speciale relatie van Gerard en doet eigenlijk niets anders dan auto's voor de racerij prepareren. Ik keek mijn ogen uit om al het gereedschap en kennis op autogebied. Ik kon ook meteen een afspraak maken om naar mijn wagen te kijken als de wagen van Gerard opgehaald kan worden. Hij lekt een beetje diesel olie boven op de tank. Na de koffie en wat spullen uit de Camper van Gerard overgeladen te hebben naar de mijne, konden wij aan de terug weg naar Campulung beginnen. De weg lijd door Rasnov en door Bran, bekend van het Kasteel van Dracula
De weg gaat over de bergen van de Karpaten en je begrijpt dat het inmiddels nacht is. Aan de lichtjes te zien moet het een geweldige mooie route zijn, maar je begrijpt dat ik na zo'n dag daar geen oog voor kon hebben en de volle aandacht aan de weg nodig had. Als wij de auto van Gerard gaan op halen, dan rijd Gerard en ga ik daar foto's van maken, mogelijk een stuk filmen. Het was al bijna 2 uur in de nacht toen wij in Campulung aankwamen. Morgen maar thuis blijven om bij te komen van het weekend aan de Zwarte Zee. Een geweldige maar vermoeiende beleving.
 
Maandag 23-7-2012
 
De nachten betrekkelijk koel en midden op de dag tropische temperaturen beïnvloeden je dag ritme. Ik begin 's nachts beter door te slapen, wat door de ziekte van Adrie wel anders was geworden. De betrekkelijke rust hier heeft mij goed gedaan, maar het reizen begint weer te kriebelen. Donder avond zijn wij met een Caravan voor de verkoop de bergen in gegaan, waar Gerard wat foto's en een filmpje van de Caravan voor de reclame heeft gemaakt. Vrijdag avond zijn wij naar Pitesti gereden, naar een groot winkelcentrum. Eerst een hapje gegeten. Gerard moest zijn gereedschap weer aanvullen en daarna de Supermarkt in. Het was daar 's avonds benauwd en was je blij om weer terug te gaan naar Campulung op 600 meter hoogte. Dat verschil merk je goed. In het weekeind waren er de jaarlijkse feesten aan de gang in Campulung. Veel muziek groepen, eettentjes en een gigantisch aantal marktkramen. Daar hebben wij de zaterdagavond aan besteed en ontdekte ik , dat ik eigenlijk met mijn wandelingen nog niet een derde van Campulung heb gezien. Campulung ligt in een dal. Het grappige is , dat je vanaf de heuvel waar Gerard en Roxie wonen over Campulung heen kijkt, maar het nauwelijks ziet. Alleen maar de hoogste flats en aan de overkant van het dal zie je weer wat flats. Je krijgt dan niet de indruk hoe groot Campulung is.
Maandag heb ik nieuwe banden op de Camper laten leggen. Voor de kenners, Michelin Agilis Alpine M+S.
Vandaag, Dinsdag, gaan wij de Camper van Gerard weer ophalen uit Brasov, een 85Km door de Karpaten. Ik hoop daar een aantal mooie foto's van te kunnen maken. Dus na een week rust, eindelijk weer wat actie. Bij de garage laat ik meteen even naar de brandstof tank kijken, want als die vol getankt is, lekt die een beetje. Een euvel wat Gerard ook aan zijn 609 heeft gehad, dus is dit bekend bij de garage.
 
Dinsdag 24-7-2012
 
's Morgens eerst met Roxana naar het accountants bureau gegaan, voor de BTW aangifte en daarna het geld afgedragen bij de Belastingdienst. Heb ik dat ook een keer meegemaakt.
Daarna zijn wij met zijn drieën vertrokken naar Brasov. 85 Km door de Karpaten. Gerard reed en zodoende kon ik foto's maken. De rit duurde 2,5 uur en ging door Bran waar het Kasteel van Dracula staat. Volgens Gerard woont zijn Schoonmoeder daar. Als je al weet dat het verhaal van Dracula een verzinsel is, dan doet Gerard daar hard aan mee. In ieder geval, als je de drukte ziet van het Toerisme en alle in en outs van Restaurants , Souvenirshops en volle Parkeer gelegen heden, dan is het een geliefd sprookje. Langs de weg zie je regelmatig mensen lopen met in hun hand een bordje dat zij kamers aanbieden. Iets wat ik ook bij de Zwarte zee zag. Bed en Breakfest zie je hier haast niet. Te duur. Ook zag ik onderweg een Camping van een Nederlander te koop staan. Blijkbaar is het hem niet gelukt om dat rendabel te maken. Ook zagen wij een geweldig mooi Hotel reeds 5 jaar te koop staan voor 1Miljoen euro. Hoe lang duurt dat voor dat je dat terug verdient hebt. Bij de garage aan gekomen, wat er aan de buiten kant niet op stond en verder ook geen reclame maakt. Deze eigenaar houdt zich bezig met World Rally Cross Auto's en dure 4 wiel drive en aan gezien het nu rustig was heeft hij de Camper van Gerard in orde laten maken door zijn monteurs vanwege de relatie door het leveren en onderhouden van een Caravan en accessoires. Daardoor deden zij ook mijn Camper in orde maken, want deze lekte diesel olie bij de tank. De tank moest onder de wagen uit, waardoor eerst de aanwezige olie er uit moest. Ook keken zij meteen naar de olie in de versnellingsbak. Pikant detail is, door hun secuur werk aan de auto's kijken zij op de nummers wat op de versnellings bak staat en controleren zij dat bij Mercedes. Wat blijkt, dat in deze bak , automaten olie moet. Iets wat ze bij de 609 van Gerard ook gezien hadden. Het verversen van de Cardanas olie was ook niet voor niets en is vervangen. Totaal zijn 2 man 1.5 uur bezig geweest, niet gehinderd door ARBO wetten. Het was leuk om die mannen bezig te zien, hoe die samen bezig waren, straalde de vakmanschap van af. Totale kosten post € 85,00.
In tussentijd heb ik mij vergaapt aan wat in de garage stond. De BMW die dit jaar op de Nurnburgring de snelste tijd van BMW op naam heeft gezet en diverse Porsches met Audi 4. Geen wonder dat de ingang langs de weg zwaar beveiligd was en je niet zomaar naar binnen kunt rijden. De Prijzen bekers heb ik maar niet geteld, maar gaan behoorlijk eind in de drie cijfers. Terwijl ik daar was, zijn Gerard en Roxie Brasov in gegaan. De monteurs spraken Duits, dus dat was voor mij geen probleem. Om vier uur ben ik op eigen gelegenheid terug gegaan naar Campulung en genoot weer van de rit.
De foto's avonds er weer bij gezet. De filmpjes komen nog. Een heb ik met de telefoon gemaakt. Die staat al op Picasa
 
Woensdag 25-7-2012
 
Deze dag voornamelijk in de Camper gebleven. Ik merk dat ik langzaam aan de stress van het verzorgen en het overlijden van Adrie aan het afbouwen ben . Ik kan mij nu al weer veel beter concentreren op onderwerpen en verdraag al beter als mensen (te) lang tegen mij aan praten. Dat is gunstig voor ond.and. Arnold en Gerard, die daar meesters in zijn. Zodoende lekker in de Camper gebleven en mij bezig gehouden met de foto's en het verslag en geprobeerd om het in een eigen Google Blogger te plaatsen. Daarna de kaarten bestudeerd voor de route voor morgen, want dan ga ik weer On Road. Ik wil een heel stuk de Donau volgen, van af de Roemeense grens tot Beograd (Belgrado). Tegen de avond kwam een Nederlands stel op bezoek, die Gerard en Roxie de afgelopen winter in Portugal hadden leren kennen. Na mij voor gesteld te hebben, zegt de vrouw, wat een bekende naam. Ken jij soms een Wout en Simone Middel. Mijn antwoord was. Ja die ken ik want Wout is een zoon van mijn oudste broer Jan. Blijkt het de oud Koster van de kerk uit Hoogeveen te zijn, waar Simone de organist was. Of ik ze dan de groeten wilde doen als ik ze zag. Met z'n allen 's avonds naar een Restaurant gegaan om wat te eten en reis verhalen uit te wisselen. Zij waren al vanaf April op pad.
 
Donderdag 26-7-2012
 
Om acht uur de water tanks gevuld ( 200 Liter) en de WC geleegd, dan om half negen nog even een boodschap gedaan met Gerard en wat voor bij de koffie gehaald.
Na de koffie, afscheid genomen van allen en ook van David, de enigste werknemer van Gerard, die ook aanwezig was op Adrie haar 66 verjaardag. Vertrek 10.00 uur.
In Campulung nog even de dieseltank vol laten gooien en eerst naar Pitesti. Dan via prima wegen
naar Craiova waar ze veel oude fabrieken aan het slopen waren. De wegen tussen de steden waren goed alleen in de steden waren ze overal met de weg en riolering bezig met de nodige op onthoud. Vlak voor Drobeta T.S kom je langs de Donau. Even voorbij Drobeta ga je de Donau over. Eerst de Roemeense Paspoort controle , op een onverstaanbare vraag van hun, antwoordde ik , Toerist, dat was voldoende, nog een controle op de Roemeense Vignetta. Het is een kleine grens overgang en het op onthoud was nog geen half uur. Dan over de Donau en dan de Servise Paspoort controle die een stempel in de Paspoort zette vervolgens de Douane die even een kijkje in de Camper deden op aanwijzing van de Paspoort controleur, die het blijkbaar niet goed snapte , waarom een man alleen met zo,n grote bestelwagen reed zonder goederen aan te geven. Alles oké. En dan rijden wij Servië binnen. Dan is het 100Km genieten van een rustige weg langs de Donau. Geen toerisme en weinig op onthoud in de paar dorpen en steden waar je door gaat. Donji Milanovac, Dobra, V.Gradiste, Pozarevac, Smederevo richting Beograd. Een adembenemende route met vele tunneltjes en prachtige kijkjes op de Donau. Die dan breed is en dan weer smal door de bergen. Heb dus ook vaak gestopt voor foto's. Dan om 19.00 uur eten gekookt en gegeten, de klok is inmiddels weer een uur terug gezet. 's nachts was het benauwd en om dat ik langs de weg stond, liet ik de deur ook niet open staan.
 
Vrijdag 27-7-2012
 
Het was benauwd, doordat ik langs de weg overnacht heb, had ik de deuren dicht. Begonnen met verslag te schrijven dan ontbijt van yoghurt met stukjes ananas toe gevoegd. Dan op weg naar Beograd, voorlopig de zon achter mij. De weg buigt bij V-Gradiste af van de Donau en gaat over glooiende landwegen langs Pozarevac naar Smederevo om dan weer vlak langs de Donau door alle voorsteden van Beograd te gaan. Het is wel druk op de weg, maar alles loopt soepel. Na 1,5 uur laten we Beograd achter ons richting Novi-Sad. Voor Novi-Sad stel ik de navigatie in op Osijek in Kroatie. Dat ga ik nu regelmatig doen om de navigatie op korte stukken te zetten om zodoende zelf de route te bepalen. Dat was meteen een groot succes. Want nu ging het over binnen wegen en ruim 2 uur slingerend, stijgend en dalend door een bos met de weg amper breder dan mijn wagen met slechts af en toe een andere auto. Waar van stukken gefilmd. Deze weg gaf nog een paar verassingen. Onverwachts dook voor mij een zwaar beschadigde Televisie toren op. Ik sprak met wandelaars die daar op vakantie waren en een beetje Engels spraken. In dat gebied is behoorlijk gevochten, wat door de bossen niet meer zichtbaar was. Een flink stuk verder trof ik een Monument van de oorlog aan. Weer veel verder, een groot soort vakantie verblijf met een grote groep Scoutings en zeer veel picknick plaatsen. De luns heb ook op zo'n plaats gedaan.
Om mij nu te kunnen volgen, geef ik een aantal coördinaten aan.
Aan de Donau. Donderdag N44.57618 E022.01828
Avond maal. Donderdag N44.64258 E021.42366
Geslapen. Donderdag N44.66810 E020.72519
Na de lunch vandaag N45.15895 E019.58865
Grens overgang na Kroatië N45.21604 E019.42914
Geleidelijk aan verdwijnt het bos om op land wegen over te gaan. Zo sta ik in eens voor een kleine grens overgang naar Kroatië, waar de Douane en de Politie blij waren dat er eindelijk eens een buitenlander kwam. Let wel, in Servië heb ik buiten Beograd , nauwelijks verkeer gehad, laat staan buitenlanders en toeristen. Een enkele Bulgaar en een paar Roemenen. Een kilometer of vijftig voor Vukovar staat een jongeman te liften. Daar liften veel mensen, maar tot nu toe heb ik daar niet op gereageerd. Deze knaap zag er netjes uit en ik denk dat die wel Engels kan spreken.
Dat was ook zo. Hij was net afgestudeerd en 19 jaar en ging werk zoeken. Het was een aangename afleiding. In het gesprek kwam, waarom ik alleen reisde en hij vertelde mij dat zijn Vader in de oorlog door een scherpschutter was dood geschoten. Hij had nog een broer van 31 en 2 zussen. In Vukovar zag ik een zwaar beschadigde watertoren en heb daar een foto van gemaakt. Even later stapte hij uit en bedankte voor de aangename rit.
Bij Osijek gestopt rond 4 uur bij een groot winkelcentrum aan de buitenkant van de stad en op zoek naar WIFI. En dat vond ik bij een kleine Bar naast een grote Spar Supermarkt. Na het bestellen van een dubbele Espresso kreeg ik de code en heb ik eest de verslagen gemaild. Daarna de Foto's geüpload. Dit ging echter bijzonder traag en ging ook een paar keer fout, zodat de serie in drie delen is geknipt. Maar ze staan er op. Rond zes uur was het nog behoorlijk warm en had ik nog geen honger. Ben dus weer gaan rijden en stelde de navigatie in op Karlovac, over prachtige glooiende land wegen met bijna geen verkeer af en toe een vrachtwagen. De weg gaat richting Zagreb. Na een aantal afslagen, kom ik op een weg met meer vrachtwagens en rond 8 uur ben ik gestopt bij een pompstation bij Cabuna met een vrachtwagen parkeerplaats. Na getankt te hebben en ik vroeg of ik daar vannacht kon slapen heb ik de Camper geparkeerd. Al snel had ik contact met een paar Truckers uit Macedonië. Een van hen sprak redelijk Engels en er volgde een gezellige avond, waarin ik hen de foto's liet zien van de Oost-Europa reis van 3 jaar geleden, waarin ook Macedonië was op genomen. Rond 11.30 uur kruip ik m'n nest in.
Coördinaten: N 45.74854 E017.59013
 
Zaterdag 28-7-2012
 
Goed geslapen, ondanks dat regelmatig een vrachtwagen kwam of vertrok.. Mijn onderbuik gevoel
gaf aan , dat de schuifdeur hier wel op een kiertje kon en dat beviel prima.. Rond negen uur vertrokken met als doel het gehucht Dol in Slovenië, bekend van de reis van 3 jaar geleden. Zo'n 240Km. De reis liep weer gesmeerd, ondanks de vele dorpen en steden waar maar 40Km snel door gereden mag worden. Blijkbaar zijn de meeste Kroaten analfabeten en kunnen niet lezen en haalde mij daar dan met hoge snelheid in. Een enkele keer zag ik een Politie controle en een keer heeft een Politie wagen mij een eind gevolgd, maar ik was natuurlijk de Brave Hendrik. Op vele verzoeken om een stukje van de Zon af te knippen en op te sturen, die hier echt wel zeer overdadig is, moest ik van afzien want ik verbrande mijn vingers daaraan.
Zagreb is een zeer grote stad met een zeer brede rondweg en relatief weinig verkeers lichten. Daarna ging de snelheid uit de wagen en ging het in een langzaam rijdende file door vele stadjes aan een rij door een geweldig mooi bosgebied, vergelijkbaar met het Gooi. In Karlovac de laatste Kuna's in mijn tank laten gooien en dan naar de grens overgang over een prachtige weg naar Bosanci. Kleine grens overgang die wij 3 jaar geleden ook gebruikt hebben. Daarna Dol ingetoetst op de Navigatie. Dan komt er een lijst van wel 12 Dol's te voorschijn. Zoek maar uit met geen van hen een aanknopings punt. Dan maar Crnomeli ( gek de r en de n gaan in elkaar over als een m )in getoetst in de hoop dat ik dan onderweg wel een afslag Dol zou zien. De weg ging als maar naar het Noorden, wel mooi, maar ik wist dat ik naar het westen moest. Toen maar weer vertrouwd op mijn intuïtie en ergens links af gegaan, want zo moeilijk kon dat niet zijn. In het zuiden ligt Kroatie en de grens wordt gevormd door een rivier waar Dol aan licht.. Op een bepaald moment een splitsing op een steile helling. Mijn gevoel zij rechts af,maar de borden die daar stonden, gaven de indruk dat je die weg niet moest volgen vanwege instortings gevaar. Dus geen keuze en maar links afgeslagen. Het ging in ieder geval Zuid-West waards. Na een bepaald moment kwam er enige herinnering van het landschap in mij op, dat je van af een helling naar Kroatië keek. Toch maar even gevraagd aan een paar mensen langs de kant van de weg en inderdaad ik was op de goede weg. Nog een kilometer of zes. De omgeving is om te watertanden. Steile beboste heuvels en een rivier waar veel op gekanood en ook gezwommen wordt. Dan komt de Camping in het zicht. Het is Zaterdag middag en de Camping zit vol. Even gevraagd aan de Receptie, maar ik mocht aan de ingang staan want het leeuwen deel was weekend gast en zouden Zondag avond weer vertrokken zijn. Zo stond ik naast een Duits echtpaar met een zoontje. Een paar woorden met ze gewisseld. Hun kwamen vanaf de Dolomieten. Samen de enigste Buitenlanders daar. Ik was kletsnat van de zweet en verlangde naar een douche. Daarna was ik bezig om spullen voor het avond eten bij elkaar te pakken, op dat moment nodigde de Duitse vrouw mij uit voor de BBQ. Dat liet ik mij geen 2 maal vragen. Dus de avond was weer verzekerd. Bleek dat zij ook al een echtgenoot aan Kanker verloren had. Is dit toeval?
Coördinaten: N45.49415 E015.05640
 
Zondag 29-7-2012
 
Goed geslapen en om zes uur op gestaan om koffie te zetten. Om zeven uur aan de wandel met alleen een fotocamera bij mij. Aan de over kant van de rivier hoorde ik paardenhoefjes op de weg en denk of het mogelijk is een wandeling via een brugje en dan aan de overkant terug naar Dol te lopen. Tegen over bij een Restaurant zag ik 2 DIXIE toiletten langs de weg staan, een voor dames en een voor heren, handig, heb je ook niet dat gezeik in huis. Na een kilometer of 3 kwam ik bij volgens mij de kleinste grensovergang die er is met een smalle brug van één auto breed naar Kroatië. Jammer, ik had geen papieren bij mij, dus maar de andere kant uit. Op een bord zag ik een kaart met een wandelroute en zo te zien was ik daarvan op de helft. Het is maar goed dat je niet alles van te voren weet. De weg werd steiler en smaller en hield op een gegeven moment op bij een huis. Dus blijkbaar een afslag gemist. Bij dat huis zaten wat oudere mensen buiten onder een afdak aan het ontbijt. Gevraagd of iemand Duits of Engels sprak. Nietes dus. Toen maar gebaren taal. Geen probleem, naast het huis was nog een smal pad.
Dus maar weer verder. Verdwaald? DOORGAAN Henk. Op een gegeven moment hoorde ik een Kerkklok slaan en die kon ik tussen de bomen door net zien op de volgende helling. Dat gaf vertrouwen , alleen nu moest ik mij een weg banen door de brandnetels die het pad overwoekerde. Toen zag ik een hek om een Boerderij , dus bewoonde wereld en na nog even stond ik weer op de verharde weg die ik mij herinnerde van gisteren. Wist ook meteen hoe ver en hoeveel hellingen ik nu nog te gaan had. Terug lopen was geen optie. Ruim 3 uur later weer op de Camping. Blijkbaar had niemand mij gemist, want alles lag nog te rusten op een enkeling na die nodig een hond moest uitlaten. Dit is voor mij Vakantie vieren en het mag duidelijk zijn dat ik hier nog een paar dagen blijf. Dan de moed genomen om aan de was te beginnen. De onderbroeken van een week en de weinige zwaar bezwete kleding stukken. De sokken heb ik blijkbaar iets te lang aan gehouden getuige de aroma die zij afgaven. Dus ook maar wat vaker wisselen. Ik zit nu op een houten bank onder de bomen te schrijven met zicht op de rivier, waar nog menigeen zich vermaakt in het water. Heb toch maar even een kussen gepakt om er op te leggen en ook maar meteen een biertje. Het is zondag middag en sommigen beginnen al in te pakken. Er steekt een aardig windje op , wat het zitten onder de bomen heerlijk maakt. De Duitser naast mij heeft de Camper een eind rivier afwaarts gebracht en is op de fiets terug gekomen, waar zij nu met z'n drieën in een meegenomen Kano zijn gestapt. Een uur later komt hij terug om de fietsen op te halen en af te rekenen met de Camping, want zij gingen een eind verderop staan, waar zij makkelijker met hun kano in het water konden komen. Afscheid genomen en nog wat gegevens uitgewisseld over de Dolomieten en mail adres gegeven. Vanochtend had ik even WIFI op de telefoon, mailtjes gelezen, dus ik denk dan mail ik vanavond het verslag met de foto's. Bleek het een test te zijn voor WIFI op de Camping en was de persoon nu weer verdwenen. Ik kijk even in het Dorp naar WIFI en komen de foto's later wel.
Jolanda gaf mij het dringende advies om toch uit te kijken met lifters. Ja Jolanda, het liefst neem ik jonge vrouwen mee. Maar die staan om een andere reden langs de weg. Dus het blijft moeilijk.
 
Zondag avond. Buiten is het 26 graden, zacht windje, heldere lucht en de maan schijnt drie kwart.
De was is droog en de mails zijn de deur uit. Dan overdenk je de dag nog even. Toen ik de was aan het wringen was, dacht ik aan mijn Moeder. Die kon zo hard wringen , dat de kleinkinderen al van te voren begonnen te schreeuwen : Niet zo hard Oma : als ze hen wilde om armen om te knuffelen.
Dan denk je weer aan de voor- en nadelen van alleen zijn.
NADEEL; De afwas is bijna even groot als voor z'n tweeën. Van een krop sla eet je zes dagen. Het koken van 2 aardappels duurt even lang als 4 aardappels . Aanbiedingen in winkels zijn nooit berekend op een 1 persoons huishouden en ga zo maar door.
VOORDEEL, Je trekt je bed pas recht als het je uitkomt. Je hoeft niet meer te wachten tot dat je wederhelft klaar is met het schilder en plamuurwerk om er nog iets ontoonbaars van te maken. Je krijgt geen commentaar als je nog een pilsje neemt of iets te lang bij de buurvrouw blijf hangen. Je hoeft niet te wachten tot het eten klaar is, want dat heb je zelf in de hand.
Melig ? Hoe zoo. Ik ga nog even lekker buiten zitten in het maanlicht met een pilsje.
 
De Slovenen waren wel onder Tito één Joegoslavië, maar hebben niet deel genomen aan de oorlog. Daardoor doet het land ook veel prettiger aan, met een uiterst vriendelijke bevolking. Althans wat ik in deze omgeving mee maak.
 
Maandag 30-7-2012
 
Opstaan, koffie, ontbijt en nu een wandeling de andere kant uit.. 4 Kilometer pittig klimmen , dan 3Km over de top en dan weer 3Km dalen. Op de Camping een plekje gezocht, nu was er plaats genoeg en mij verplaatst. 's Middags merkte ik dat er weer internet was op de Camping. Echter van Fon. Deze heb ik thuis uitgezet, omdat ik op mijn reizen nergens gebruik van kon maken. Je kan er nu wel op, maar dan betaal je € 5,00 per dag. Ik zag dat de eigenaar van de Camping er mee bezig was. Hij spreekt een mondje Engels en zijn vrouw spreekt een mondje Duits. Ik ging met hem in een gesprek en hij vertelde mij dat ik niet hoefde te betalen als Camping klant en gaf mij meteen de code. Hij vond dat ik op mijn leeftijd veel van Computers afwist. Ik vermoed dat hij mijn Paspoort goed bestudeerd heeft en zodoende wist hoe oud ik was. Ik liet hem ook de foto's zien van 3 jaar geleden dat wij ook hier waren. Nu ben ik de enigste buitenlander op de Camping.
Mijn buren hebben een omgebouwde Renault Master bestel wagen van 2001 en hij toonde belangstelling voor mijn wagen. Och met handen en voeten en pen en papier kom je een heel eind. Ik had verwacht dat de Slovenen wel meer Duits konden spreken, maar blijkbaar is dat onder Tito toch wel behoorlijk afgeschermd geweest van Oostenrijk. Maar och de mensen zijn enorm behulpzaam en dan kom je er ook wel uit.

Dinsdag 31-7-2012
 
Vandaag lekker rustig aan gedaan en geluierd. Met de Camping afgerekend, want morgen ga ik weer verder naar de Dolomieten. Als kind zijnde klonk dat enorm ver weg in een andere wereld. 's Middags wat gezwommen in de rivier. Water is 22 graden en kristal helder. De Camping baas beweert dat je het kan drinken. Ik wil hem best geloven maar ga het niet uit proberen. Rond een uur of vier, komen 2 gezinnen met tenten om mij heen staan. Dat levert een mooi schouwspel op. De man is een uur bezig voordat de scheerlijnen naar zijn zin staan en daarna een uur met de branders op de gasfles te monteren, wat hem niet lukt. Uit eindelijk gaat de vrouw op een elektrische BBQ wat klaar maken. Er wordt hier nog veel met tenten gekampeerd. 's Avonds is het bijna volle Maan met heldere lucht. Het koelt 's nachts wel goed af naar 14 graden.
 
Woensdag 1-8-2012.
 
Om 7 uur vertrokken om bij Kobarid, Italië binnen te rijden. Ongeveer 185Km.Eerst gaat het een uur richting Ljubljana. Onderweg zie ik in een Dorp een oud brandweer voertuig op gesteld staan, wat door paarden werd getrokken. Foto's gemaakt en van een gevel schilderij van een Brandweer man die met een emmer water een brand blust. Tweehonderd meter verder herken ik het Restaurant waar wij 3 jaar geleden gevraagd hebben naar een Camping en zo uiteindelijk in Dol terecht kwamen. Dan buigt de weg zich van de route naar Ljubljana af en kom ik weer op binnenwegen terecht. Weinig verkeer en een smalle weg slingert zich langs rots wanden zodanig dat bij een te gemoed komende vrachtwagen je moet uitkijken dat je met je rechter spiegel niet een kras op de rotswanden maakt en je linker spiegel maar even inklapt. Met een rustig tempo gaat alles goed. Ik kom zowaar een Nederlander in een kleine Camper tegen. Dat is al de derde sinds ik uit Campulung vertrokken ben. Bij Kobarid wordt het wat drukker en verschijnen ook de Pizzeria's en een weinig meer toerisme. De eerste bergen laten zich al zien.. Bij Kobarid gaan we weer een zijweg in en kom ik amper verkeer tegen. Meer fietsers dan auto's. Zo hobbel ik Italië binnen langs lege Douane kantoortjes. Dan geeft de navigatie een zijweg naar Tolmezzo aan. Die werd op een gegeven moment zo smal, dat zelfs een fietser niet kon passeren met af en toe een kleine uitwijk plek. Rechts de bergwand en links de diepte. Er kwam mij een Fiatje 500 tegemoet en dat ging maar net op zoon passeer plek. Door het geslinger kon je niet meer dan 20 meter voor je uitkijken. Omkeren ging niet lukken en zo hobbelde ik al 5Km door met nog 35Km te gaan. Steeds hoger. Dan krijg ik de kans om te keren en meteen passeert mij een auto. Op de afdaling terug ben ik gelukkig niemand tegen gekomen. Rond een uur of 3 stop ik bij een Restaurant en ben de enigste gast. Neem een espresso en ga zitten genieten op het terras, van de voorlopers van de Dolomieten. Dan passeert er een Begrafenis auto. Ik voel mijn ogen nat worden achter de zonnebril. Dan zie ik weer dat de deksel op de kist van Adrie door Marchines en mij wordt dicht geschoven en gesloten en wij de kist de auto in droegen. Dan voel je je heel erg alleen.
Het verder rijden geeft weer wat afleiding. De weg gaat over de pas d.Mauria. Na even draaien we een grotere weg op , waar het een stuk drukker is. Richting Cortina dÁmpezzo. Rond zes uur een Camping opgereden, die hier genoeg zijn. Om er te komen moest je over een water met een smalle brug en de weg loopt dood voor de Camping, wat een soort veilig gevoel geeft. Camping COLOGNA.
Coördinaten van Kobarid : N46.23523 E013.58805
Op de pas tussen Tolmezzo en Ampezzo: N 46.45456 E012.51301
Op de Camping: N46.44540 E012.40570
Nu ik dit schrijf is het ondertussen donker geworden en zie ik aan de overkant van het water de stad die tegen een helling ligt, verlicht, wat een bijzonder mooi schouwspel op levert.
 
Donderdag 2-8-2012
 
Na de koffie en het ontbijt, een wandeling gemaakt naar de stad. Er heerst al volop bedrijvigheid.
Nu zag ik ook een Camper parkeerplaats, die redelijk vol stond. Uitsluitend Italianen , maar een ongezellige plek. Voor de Camping waar ik was gaan staan is ook een Pizza restaurant en toen ik daar aankwam zag ik dat er open WIFI was echter geen internet verbinding. Van de Camping was wel beveiligd. Bij de Receptie van de Camping zat een oudere Dame. Zij verstond geen enkele buitenlands woord. Later kwam de eigenaar die redelijk Engels sprak. Hij vertelde mij, dat ik de code niet kreeg, want dat deden zij in Italië niet . Wel kon ik gebruik maken van een PC daar. Hij startte dat lijk van wel 20 jaar oud op en na 10 minuten kon ik mijn mails lezen, echter alles ging zo traag dat ik er maar mee gestopt ben . In het Restaurant werd ik ook niet wijzer, waarom zij wel WIFI maar geen internet hadden. Op de Camping zelf stonden wel een paar Nederlanders, maar kwamen er al jaren en gebruikte geen internet.
Vandaag wilde ik naar het Gardameer. Iets waar je als kind veel over hoorde, maar toen onbereikbaar was. De weg daar heen was druk, veel steden met nog meer verkeerslichten en veel korte en lange tunnels. Ik heb het Gardameer gezien in een lange rij auto's die allemaal op zoek waren naar een parkeerplaats bij de vele winkels en eet gelegenheden. Veel parkeer plaatsen waren af geschermd met een hoogte lat van 2,40 m. Uitgekeken naar WIFI bij de benzine pompstations en de grote winkels en bij de Restaurants waar ik onderweg een Cappuccino dronk. Zo makkelijk als ik tot nu toe onderweg aan een WIFI verbinding kwam is dat hier totaal anders. Ondertussen had ik mijn neusgaten vol van het Gardameer en wilde er zo snel mogelijk vandaan. Het was rond het middag uur. De kaart goed bestudeerd en er was een mogelijk heid om er weg te komen zonder vast te lopen in grote steden. Het ging van Riva del Garda naar Storo via Mezzolago en Bezzecca. Het was een kleine weg. Zo te zien zou dat een hele klim gaan worden tegen de bergen op, maar nee hoor . Ik zat al snel in een tunnel van zeker 10Km lang en ging geleidelijk om hoog. Daarna kronkelde weg langs een aantal berg meren, waar het wel druk was , maar niet zo hectisch. Er volgde veel haarspeld bochten, hellingen en afdalingen. Vanuit Ponte Calfaro de weg naar Breno. Nu nog smaller en steiler met nog scherpere haarspeldbochten dan tot nu toe. De weg was verboden voor auto's boven de 7,5 Ton en aanhangers of Caravan's. Geweldig mooie route met veel schitterende uitzichten. Weinig verkeer gelukkig. Tegen vijf uur had ik er wel genoeg van en wilde wel weer eens opschieten. Vanuit Breno via Bergamo richting Como om Milaan te omzeilen. Tot Bergamo ging het redelijk snel over de S42. Van Bergamo heb je een autoweg tot een 50Km voor Como. Dat laatste stuk duurde 2,5 uur. Één lint bebouwing en veel verkeerslichten. Dat heeft mij doen besluiten, ik wil hier uit. Het is mij te druk hier in Noord Italië. Ook besefte ik dat het hier nu hoog seizoen is en alle Italianen ook op vakantie zijn. Toen besloot ik om morgen van Como uit de Autobaan te pakken, tegen mijn principes in om geen autobaan te nemen, om hier weg te komen richting Bazel en dan de Vogezen in te duiken.
's Avonds vind ik net over de grens in Zwitserland tussen Como en Chiasso een MC Donalds .Van daar uit mail verstuurd. Op de parkeerplaats ook overnacht.
 
Vrijdag 3-8-2012
 
Om 8 uur de autobaan op gedraaid richting Bazel. 280Km. Dit is een geweldig mooi traject langs meren en steden. Met nog steeds de aller mooiste Zomer ga ik de St Gotthard tunnel in en als ik er uitkom, dan regent het en is het zwaar bewolkt . Dit houd ik tot Bazel. Bij Mulhouse in Frankrijk van de autobaan afgegaan. Ondertussen is het weer opgeknapt en de Zon schijnt. In Munster (Frankrijk) een Camping op gedraaid waar ik al meerdere keren met Adrie geweest ben.
Hier stop ik met het reisverslag van : Henk alleen op reis 2012. na het weekend ga ik weer langzaam aan naar huis. Bedankt voor de vele mooie reacties die ik heb mogen ontvangen.
Coördinaten van de Camping in Munster: N48.04286 E007.14840