Oost Europa deel 2

Ma 18 Mei  Vervolg.

Vertrokken van de Camping bij Plovdiv  om 13.00 uur. Het is warm en de Zon brandt er flink op los. Eerst gaat het een 25Km westwaarts tot aan Pazardzik en dan naar het Noorden weer via goede binnenwegen tot Panagjuriste dan rechts af en voor Strelca weer Noordwaarts tot Koprivstica, een door Unesco beschermd dorp. Daar op een groot omheinde parkeerplaats ons kampement weer opgeslagen en het dorp ingelopen. Zeer aparte huizen, zeer sfeervol gebouwd op 1000 meter hoogte. Het is gaan onweren en regenen, maar dat kon de pret niet drukken en om 19.00 uur liepen wij met z`n allen onder paraplu`s  naar het afgesproken restaurant. Na het Diner werd er afscheid genomen van Bert en Tinie. Zij gaan naar Roemenie waar zij een huisje hebben en er nog het een en ander geregeld moest worden. Daarna snel naar huis want Tinie moet maandag weer aan het werk. Jeroen besprak nog het programma voor morgen. Dat gaat naar Kazanlak door de Rozen vallei en een ieder kan dan op eigen gelegenheid de dag indelen met opties op de Shipka kathedraal, het Thracische graf, het historische museum en het rozenmuseum, allemaal de moeite waard.

Di 19 Mei
 
De zon komt op en de koffie in de mok en dan zien hoe het dorp ontwaakt. Links en rechts zien wij de bewoners een koe uit een schuur halen en naar een centrale grasplek leiden. Even later gaat één vrouw met alle koeien op stap om ze te laten grazen langs de berm. Verder is het een komen en gaan van kleine busjes die mannen ophalen om naar het werk te gaan. Het is echt een apart dorp met huizen in een beetje zelfde stijl. Allen bedekt met 3 lagen dakpannen. Wij hebben al heel veel foto`s gemaakt , maar dat komt pas als wij terug zijn. Als alles weer vast gezet is vertrekken ook wij weer naar de volgende bestemming in Noordoostelijke richting. In een dorp (Karlovo) midden in de rozen vallei is onze eerste koffie stop. Daarna stoppen wij langs rozen velden en bekijken de heerlijk geurende rozen waarvan vanaf half mei de blaadjes geplukt kunnen worden. Tegenwoordig gebeurt dat machinaal. Natuurlek krijgt Adrie van mij een roos. Deze zijn niet mooi, maar worden gekweekt om hun geur en olie. Onderweg wordt er hard gewerkt aan de wegen. Later vernamen wij dat de weg met spoed werd op geknapt voor het Rozen festival deze zomer. De groep bestaat nu uit 10 Campers en regelmatig zie je er een voorbij rijden als je een terrasje pikt want een ieder heeft zijn eigen ritme en belangstelling. Ondanks de 100.000Km die Adrie en ik op de motor hebben doorgebracht, veel naar Scandinavië, zijn wij toch het minst bereisd in de groep. Als wij de Belgische leden van de groep horen, waar die al niet overal zijn geweest, dan klapperen onze oren. Onder tussen is wel gebleken dat dit een heel fijne groep is met veel onderlinge belangstelling. Aangekomen in Kazanlak, bezoeken wij het Rozen museum en zien hoe de productie van rozen olie vroeger gedaan werd. Het proces is vergelijk baar met het stoken van drank. Adrie werd onder gesmeerd met allerlei geurtjes en heeft keuzes gemaakt. Terug in de Camper gingen alle ramen open.

Daarna de Camping opgezocht. Weer een geweldige mooie plek. Compliment aan Jeroen amper 2 Km van Kazanlak. Dit maal met weinig of geen muggen.  Adrie is daar gebleven en ik ben met Nico, Jopie en Boris de gids nog naar het Thracische graf geweest en naar het Centrum van de mooie stad met veel terrassen en een gezellige sfeer. S`Avonds zijn wij met Gerrit en Evelien naar het sfeervolle restaurant gegaan bij de Camping en hebben heerlijk gegeten. Uiteraard waren er meer die dat deden. De kosten voor 2 personen zijn vergelijk baar met een 1 persoon portie bij een afhaal chinees inclusief de wijn en een Cappuccino na . Morgen gaat de rit richting Veliko Tarnovo en overnachten wij op een Camping bij het Drjanovo Monastery met onder weg weer diverse mogelijkheden van uitstapjes.
 
 
Wo 20 Mei 

Om half zeven is er weer volop ochtend zon en het inmiddels bekende ritueel herhaald zich. Waar een mens aan verslaafd kan worden. Geleidelijk aan vertrekt een ieder weer richting het noorden over de Shipka-pas bijna 1200m hoog. Bij het naderen van de bergen, zie je op afstand al de gouden koepels van het Sipcenski manastir. Op de pas kon je nog eens 900 treden omhoog voor een geweldig uitzicht. Niemand van ons heeft dat gedaan, sommige wel met de Camper via de weg. Een paar kilometer voor Garbrovo is een openluchtmuseum Etara, waar alle draaibankjes, slijpmachines enz. werken op kleine watermolentjes. Daar kochten wij ook lekkere vers gebakken broodjes voor de lunch.
 
 
In Garbrovo hebben wij weer brood, water en fruit in geslagen en Evelien kocht bij een apotheek medicijnen tegen het hoesten, wat wij allemaal doen op dit moment. Oorzaak kan de Airco`s zijn in de gehuurde bussen. Wim en Kathalien hebben nog een berg dorpje bezocht, het was moeilijk te vinden door de taal barrière en dubbele namen en een kaart die niet helemaal correct is op details. Maar de volhouder Wim heeft het gevonden. Bozenci aan een doodlopende weg vlak bij Trjavna. Het zou nog een authentiek bergdorpje zijn, maar de huisjes worden opgekocht en opgeknapt door de rijken uit Sofia als tweede huis vanwege het klimaat zomers. Ter plaatse werden zij nog uitgenodigd door een bewoonster. `s Winters zouden er nog maar een twintig tal bewoners daar zijn. Het was er nu nog niet toeristisch, maar dat kan snel gaan. Wij waren ondertussen aangekomen op de overnachtingplaats vlak bij het klooster Drjanovski. Een kleine Camping langs een snel stromend riviertje tussen steile bergen met op één helling een spoorlijn. Regelmatig kwam er een trein langs en dat klonk als of aan weerskanten een trein reed. Gelukkig niet s`nachts. Adrie en sommige andere van de groep maakten meteen gebruik van de mogelijkheid om de was te doen. Dus na een korte tijd hingen er weer een heel regiment onderbroeken aan de geïmproviseerde waslijnen. `s Avonds horen wij van Jeroen hoe morgen de dag ingedeeld is. Er is wat geschoven in het oorspronkelijk programma om dat wij met zijn allen naar de Sound&Light show in Veliko Tarnovo gaan.
 


Do 21 Mei Hemelvaartdag

De dag dat wij weer met de zon opstaan. Wij vrij hebben to 14.30 uur. Jannie een ijzige “aanvaring” heeft met Jeroen en het acht daagse verblijf in Bulgarije op een geweldige wijze wordt afgesloten met de Sound&Light show over de Bulgaarse geschiedenis. Heerlijk een beetje aan lummelen in de ochtend en even naar het Klooster en de Grot gewandeld. Daarna de Camper in slaapstand gebracht omdat wij s`avonds pas laat terugkomen. Dan gedoucht en om 14.30 uur stond er een bus om ons naar Arbanassi te brengen waar wij wat rond gewandeld hebben en Boris de gids weer uitleg gaf over dit bergdorp dat uitzicht bied over Veliko Tarnovo, de huizen van het dorp zijn uniek, het lijken wel kleine vestingen en de kerk ziet er van buiten uit als een gewoon groot huis. Dit was gedaan om de soldaten te misleiden. Van binnen was de kerk gebouwd met een rond plafond en in zijn geheel beschildert. Na een drankje te hebben genuttigd in een dorpsrestaurant vertrokken wij weer met de bus naar het amfitheateraal gebouwde Veliko Tarnovo aan de oevers van de rivier de Jantra. Het bezichtigen van de vesting is meer dan de moeite waard. Hier is de Belgische Koning Boudewijn vermoord. Daarna naar het oude stads deel gebracht met de bus en daar een wandeling gemaakt. Er werd verteld waar het restaurant was voor het avond Diner en men had een uurtje om zelf in te delen. In de stad liepen veel scholieren die vandaag gingen feesten ter afsluiting van hun middelbare schoolopleiding. Veel terrasjes en een gezellige sfeer in de stad. Het restaurant bevind zich in een gezellig Mexicaans aandoende kelder . Het Diner bestond uit 3 gangen. De 3e gang was een glas met 2 ijsbolletjes met heerlijke saus. Jeroen ging daarna nog langs voor wat men nog wilde drinken. De meeste namen koffie, wat voor een probleem zorgde  bij de eigenaar,  die slechts over een kleine koffiezetter beschikte. Jannie vroeg om een ijsje, waarop Jeroen zei, dat zij die net had gehad. Haar reactie was, dat het maar een klein ijsje was.  Vervolgens liep Jeroen terug naar de Bar en kwam terug met een grootbokaal waar in 1 liter ijs, 1 halve kilo fruit en een halve liter slagroom. Zo Jannie en die eet je nu op. Daar werd zij stil van en onder de ogen van ons allen en met een lachend gezicht, begon zij er aan. Na het eten ging het met rasse tred naar een soort open Schouwburg vanwaar uit een ieder een goed uitzicht had op de vesting. Inmiddels was het goed duister geworden en de show begon. Na afloop was de algemene reactie dat dit een geweldige afsluiting was van de 8 daagse trip door Bulgarije. Dan weer de bus in op weg naar de Camping. Bij aankomst was het rond 22.30 uur en een ieder toog naar zijn Camper.
 


Vr 22 Mei

Opgestaan en terwijl wij koffie zetten, komt Jolanda langs om haar pas gekochte HushPuppies te showen met een klein hakje. Daarna ontbijt en de Camper weer gereed maken voor de trip naar Boekarest. 250Km. De zon is weer volop aanwezig en en de weg is goed tot vlak voor Ruse. Daar wordt de weg grondig vernieuwt . In Ruse boodschappen gedaan bij een supermarkt en het laatste Bulgaarse geld in de tank van de auto gedaan. Met een 20 minuten naderde wij de Donau welke de grens vormt tussen Bulgarije en Roemenie. Voor de brug moet tol betaald worden ( € 6.00) voor onze wagen. Verder liep de grens passage zeer vlot en na een wegen Vignet gekocht te hebben en wat geld gewisseld ging het  verder over Roemeense grond. Alles liep lekker vlot en rond 13.00 uur maakten wij een picknick onder een van de weinige bomen op deze route.
 
Bij het naderen van Boekarest nog 45Km te gaan. Dat betekende bijna 2 uur file rijden over een zeer slechte en stoffige rondweg om Boekarest. Op de laatste 15 Km werd hard gewerkt aan vernieuwing en rond 15.30 uur kwamen wij aan op de Camping Complexul Turistic Casa Alba in Boekarest op één van de mooie grote parken die men hier heeft. Jeroen en Jolanda met Virginia waren er al. Wij staan op  een stukje bosgrond heerlijk onder de bomen want het is inmiddels meer dan 30 graden. De luifel weer uitgezet en rust met een lekker koel pilsje. Binnen anderhalf uur kwam de rest ook binnen met ieder zijn verhaal over deze trip.

`s Avonds hebben wij nog naar foto`s van de West Afrika reis gekeken met  uitleg van Jeroen, Jolanda en Virginia er bij. Zo was er weer een dag om.
 
Over de Donau??
Over de Donau??
 
Za 23 Mei 
 
Bij het opstaan valt er een mals regen buitje, maar het is niet koud. Om 9.00 uur staat er weer een bus gereed met gids Ana-Maria. Een gezellige forse jonge Roemeense vrouw. Zij laat ons  interessante plekken en gebouwen in Boekarest zien en de chauffeur rijdt met een kalm gangetje langs de Arc de Triomph. Na de koffiepauze brengen wij een bezoek aan het parlements gebouw. Er waren enorme veiligheidvoorzieningen om daar binnen te komen en dat koste even tijd. Alle beelden die wij op televisie hebben gezien in December 1989 van de revolutie en de dood van Ceaucescu en zijn vrouw kwamen weer voor de geest. Inmiddels is het weer droog geworden en schijnt de zon weer volop. Daarna zijn wij weer verder gegaan naar een restaurant voor de lunch. Alle Diner`s en Luns`s die wij gedaan hebben en nog gaan doen, zijn allemaal streek gerechten. Van deze lunch kan gezegd worden dat het ook voor een Diner kon door gaan. Soep met brood met een schaaltje zure room en verse lange pepers op een slablad met brood. Daarna een bord met Polenta met goulashvlees  en een schaaltje gesneden zure augurken en stukjes paprika met dille. Daarna koffie en tot slot een  kwarktaart . Als laatste bezoeken wij een openlucht museum in een mooie park en bekijken hoe de mensen hier en in Moldavië vroeger woonden en leefden. Om 17.00 uur waren wij weer terug. Nog een heerlijke rustige avond voor de Camper en morgen gaat de rit naar Brasov met onder weg nog het een en ander te bekijken.
 
 
Zo 24 Mei

Vandaag splitst de groep zich, want er zijn al verschillende leden van de groep die het zomerpaleis van de Koning hebben gezien, dus wij gaan met 6 Campers naar het Zomer paleis. Het is 2 uur rijden vanuit Boekarest en de verwachting is dat het er druk zal zijn vanwege de zondag. Dus vertrekken wij om 7.00 uur richting Brasov om in Sinaia te stoppen voor een bezoek aan het zomerpaleis. Het is al druk op de weg. De weg is breed en redelijk goed. In de dorpen en steden waar de weg door heen leid is het opletten voor voetgangers die geen gebruik maken van de voetbruggen over de weg. Trouwens, ik zou niet weten hoe invalide mensen dat zouden moeten doen en die zie je toch ook regelmatig oversteken. Daarnaast zijn er zeer veel kleine winkeltjes en kraampjes langs de weg. Het was dus ook geen probleem om onderweg brood, water en fruit te kopen. Aanvankelijk reden wij door een vlak gebied en geleidelijk aan ging het de heuvels in en over een pas met daarna zeer veel haarspeldbochten en begon het iets toeristischer te worden Om 9.00 uur de wagens geparkeerd en naar het zomerpaleis gelopen die boven op een heuvel ligt. Na kaartjes te hebben gekocht, gingen wij naar binnen en binnen 5 min. hadden wij een gids, zonder gids mocht je niet overal komen. Met overschoenen (sloffen) aan werden wij rond geleid. Je werd overweldigd door de pracht en praal van dit Slot-Paleis, die door Ceaucescu geheel is gerenoveerd in een periode dat de gewone Roemeen niets te eten had. Op het zelfde terrein was ook nog een 2e paleis, kleiner en eenvoudiger ook deze hebben wij bekeken. Tot slot nog een kop koffie met gebak op het terras, het is toch zondag en de reis ging verder. Al snel stopten Adrie en ik voor een picknick langs de weg. De dorpen waar wij nu door reden zagen er ook veel fraaier uit en was er ook meer publiek en attracties te zien. De weg leidde langs een riviertje met een groenstrook waar zeer veel mensen gebruik van maakte om te barbecueën en kinderen aan het spelen waren. Dit ging zo door tot aan Brasov waar meteen bij het binnenrijden, de Camping Dirste ligt. Jeroen en diegene die nu niet naar het paleis zijn geweest waren er al. Weer een zeer mooie Camping in een breed dal. `s Avonds om 19.00 uur was er een Diner met Life Music op een overdekt terras bij de Camping. De sfeer en de wijn maakte de tongen los en het overvloedige eten maakte dat men al spoedig daarna de Camper opzocht. `s Nachts koelde het goed af, wat wij niet meer gewend waren. Wij zitten hier op 850 meter hoog.

Ma 25 Mei

Het is 7.00 uur. In de Zon met trui en langebroek, want het is nog fris, voor de Camper met de mok koffie. Daarna een ontbijt en om 9.00 uur staat er weer een bus met Gids gereed voor de Camping om ons naar Brasov te brengen voor een rondleiding. Een middeleeuwse stad, toen Kronstad geheten. Dit voormalig Duitse handelscentrum is een van de meest bezochte steden van Roemenie. Vanwege de vele overvallen en berovingen, beschermden zij de stad met massieve muren. Men wilde geen Roemenen in deze wijk en gaven hen een aparte wijk, de Scheiwijk. In de periode dat Stalin aan de macht was werd de stad Stalina genoemd, de naam werd uitgehouwen op de helling van de berg Tampa. De bus stopt bij de Zwarte kerk, zogenoemd omdat deze na een brand zwart was maar verder nog grotendeels intact. Wij bezoeken ook nog de “Roemeense”school, de school waar voor het eerst in de Roemeense taal werd onderwezen. Daar kregen wij les van de Professor, hoe dat er toen toeging. Vervolgens bood hij ons diverse boeken en plakkaten aan op een wijze zoals dat op de markt gebeurd. Met nog wat rond gewandeld te hebben door de oude stad, volgde er weer een uitgebreide luns. Daarna ging het met de kabelbaan naar boven waar wij op het hoogste punt een prachtig uitzicht hadden over de stad. Brasov ligt zelf al op een 850 meter en de gondel gaat nog eens een 400 meter om hoog. Rond 17.00 uur zette de bus ons weer bij de camping af. Als je `s nachts wakker wordt, horen wij altijd hondengeblaf in deze landen, maar ook dat went. Bij elk huis met omheining lopen wel een paar honden rond. Ook veel zwerf honden zie je hier. Je moet `s nachts echt geen prullenbak buiten de Camper zetten.
 


Di 26 Mei

Vanochtend vertrekt een ieder met de keuze van verschillende route richting Sibiu. Kortste weg 155 Km of de route langs wat het Dracula kasteel wordt beschouwd 210Km via Bran. Inmiddels weten we wel beter. Toch blijft zo`n legende het goed doen. Het 14e-eeuwse kasteel op 60 meter hoogte werd gebouwd om de bergpas en de inwoners van Bran te beschermen tegen invallen van de Turken. Diegenen die deze route kozen zijn wel langs het kasteel gereden, maar hebben het niet bezocht. Het was daar een enorme toeristische gedoe met kermis en al, maar het leverde wel weer een mooie foto op. Verder ging het over binnen wegen langs diverse Roma dorpen en mooie picknick plaatsen in de zon onder bomen, via Cisnadie en Cisnadiora naar de Camping Ananas van een Duits echtpaar onder de rook van Sibiu, weer op een zeer mooie plek, waar wij `s avonds een kampvuur hebben gehad.
 


Wo 27 Mei

Deze dag gaan Gerrit en Evelien niet mee want Gerrit is ziek, maken wij een excursie met bus door de omgeving van Sibiu , vertrokken om 9.00 uur en bezochten ond.and. een aantal vestingkerken, de geboorteplaats van Vlad Dracul in het romantische plaatsje Sigishoara. Daar werd ook even aandacht geschonken aan het feit, dat op deze dag, Adrie en ik (Henk) 43 jaar getrouwd zijn. Onderweg een lunch in middeleeuwse stijl en wij spraken met een duitse vrouw, een van de zes achtergebleven van de 2000 duizend bewoners welke allen terug gekeerd zijn naar Duitsland na de omwenteling in 1989. Zij had ons veel te vertellen en vragen te beantwoorden, zodat wij een goed inzicht kregen in een stuk geschiedenis. Heel boeiend en leerzaam. Het raakt je en geeft het besef hoe goed wij het hebben. Ook reden wij door de Zwarte Stad. Zwart geworden door de rubber industrie die nog tot voor een paar jaar gewerkt heeft..Nu nog sporen van te zien. Nog een beetje een spookstad, waar men hard bezig is om de sporen uit te wissen. Totaal overgeschilderde flats en huizen inclusief de muren. Daken schoon gespoten. De kindersterfte zou hier nog 2x hoger zijn dan in de rest van Roemenie. Daarna reed de bus naar Sibiu. Sibiu heeft grote vestingwerken, deze beschermde de stad tot het einde van de 17e eeuw, toen slaagden de Oostenrijkers er in haar te nemen. Tot die tijd stond de stad onder Duitse invloed door de vele emigranten uit Niederrhein en Moezel. Te voet ging het naar het oude stadscentrum met het raadhuis(toren), het centrale plein en de brug der leugenaars. Om 21.00 uur stapten wij uit de bus bij de Camping. Het was een dagje wel. Morgen rijden wij naar Gerard en Roxana (Exis) in Campulung-Muscel, Arges, Romania, 180 Km ZO waarts.
 
Draaiplateau in Sibiu:
 


Do 28 Mei, een Feestdag voor de Roemenen.

Vandaag op tijd vertrokken om vroeg in de middag bij Gerard Excis aan tekomen. Weer een mooie route via Ramnicu Valcea en Curtea de Arges en dan een 30Km voor Camplung sloeg het noodlot toe bij Henk en Adrie. De snarenpoeli op de krukas raakte defect, zodat dynamo, de rem en stuurbekrachtiging uitvielen. Dus aan de kant van de weg en Jeroen gebeld. Gevolg, dat 1.30 uur later er een ambulance-auto van Gerard-Excis voor kwam rijden en zo ariveerden wij bij Gerard en Roxana om 16.00 uur. Adrie was op de pechplaats al meegenomen door Nico en Jopie. Jeroen is meteen gaan regelen dat vanuit Nederland met DHL een nieuwe poeli wiel op gestuurd ging worden. Roxana is met Gerrit naar het ziekenhuis daar gegaan om zich te laten onderzoeken. Had hoge bloeddruk, Keelontsteking en voorhoofdsholte ontsteking. Uiteindelijk zaten wij met z`n allen `s avonds in een Restaurant in Camplung te genieten van een Diner, aan geboden door Gerard en Roxana. Daarbij waren de Moeder van Roxana en een personeelslid van Gerard ook aanwezig. Na afloop daarvan was er Kampvuur op het terrein bij Gerard met een Folklore dansgroep van een weeshuis vandaar. Echt heel gezellig en er is veel gedanst en contact gemaakt met de Dansers.
 


Vr 29 Mei.

De groep vertrekt naar het Oosten, naar de Zwarte-zee, 380Km te rijden naar Mamaia met als achterblijvers, Gerrit en Evelien en Adrie en Henk. Gerrit heeft in het ziekenhuis medicijnen gekregen en neemt een dag of twee rust en het onderdeel voor Henk zijn auto wordt op Zaterdag verwacht, maar blijkt maandag te worden. Al die tijd zijn wij te gast bij Gerard en Roxana. De pech had niet op een gunstiger plek kunnen gebeuren en de verwachting is dat wij vieren ons op Dinsdagmiddag weer bij de groep kunnen voegen. Het is `s middags gaan regen, maar bij Gerard en Roxana binnen was het gezellig. Wij zagen foto`s van hun reis naar Tunesië van de af gelopen winter en genoten van de koffie van Roxana en de verhalen van Gerard en voor wij het wisten was het al laat in de avond.

Za 30 Mei

Koffie gezet en een brood gehaald in een klein winkeltje bij Gerard in de straat . Het begon weer te regenen. Om 10.00 uur riep Roxana “Koffie”. Binnen hoorde wij dat in Brasov 90Km hier vandaan 3cm sneeuw was gevallen en dat de Poeli maandag aan zou komen. Met Gerrit gaat het al wat beter, maar blijft nog in bed liggen. Van Jeroen vernamen wij dat het bij hun aan de Zwarte Zee 20 graden was, vorige week nog 40 graden. Terwijl wij donderdag avond met de dansers nog in een bloesje rond liepen is het nu 12 graden hier maar de warmte van Gerard en Roxana doet dat vergeten. Vanmiddag gaan we nog wat boodschappen doen. Dus wij vermaken ons prima en hopen dat het met de rest van de groep ook goed gaat met een rustdag aan de Zee.

Za 6 Juni

Vandaag een excursie naar een land wat niet bestaat, althans door niemand erkend is. Transdnjestrie, tussen Moldavië en Oekraïne met als hoofdstad Tiraspol, waar wij uitgenodigd zijn door de zoon van de President om het grootste voetbal complex van Europa (de Wereld) te bezichtigen. Zonder uitnodiging is het moeilijk om dat land binnen te gaan. Om negen uur zat een ieder in de bus om via  Chisinau naar Tiraspol te gaan. Een rit van 2 uur. Bij de grens alle passen inleveren en dankzij de uitnodiging ging het allemaal betrekkelijk vlot. Op het voetbal complex was een gids die ons rondleiden en onder de brandende zon hebben wij alles met bewondering bekeken. Daarna zijn wij maar snel in Tiraspol een kop koffie gaan drinken. Daar hebben Adrie en Henk nog getrakteerd op koffie met gebak, omdat daar eerder nog geen gelegenheid voor was geweest. Het gebak was heerlijk en van een goed formaat. Het koste ook nog al wat. Omgerekend, 21 koppen koffie met 21 stukken taart voor € 16,00. Vervolgens zijn de meeste geld gaan wisselen voor roebels om drank te kopen voor zeer lage prijzen. Met een rondwandeling door de stad zagen wij veel trouw partijen in zeer grote Amerikaans aandoende wagens met veel getoeter. Daarna hebben wij in een restaurant een heerlijke lunch gehad. Rond half vier begon de terugreis naar de overnachtings plaats, waar een gezellige avond rond grote kaars potten ontstond vanwege het warme weer en de meegenomen drank.
 

Zo 7 Juni
Na een zwoele nacht, maakt een ieder zich op voor de rit naar Soroca. 125 Km noordelijker. Henk trekt in bij Gerrit en Evelien en Adrie bij Nico en Jopie en zo arriveert de groep rond elf uur voor het 14e eeuwse fort van Soroca, waar een zekere Nicolaï ons rondleid op een bevlogen manier. Het fort kijkt uit op de rivier Dnjestrie die tevens de grens vormt met de Oekraïne. Ondertussen krijg ik (Henk) te horen dat de Hyundai gerepareerd is en opgehaald kan worden. Afgesproken wordt, dat na het einde van het dagprogramma Henk en Adrie door Nico en Jopie naar de Garage gaan, de auto ophalen en dan overnachten op de plek waar zij `s morgens zijn vertrokken en dan de andere ochtend naar de Grenspost rijden waar de rest van de groep ook naar toegaat om dan weer gezamenlijk Moldavië te verlaten. Verder met het programma er is weer een bus gehuurd. Ditmaal 2 kleine en gaan wij naar een leuk restaurant voor een lunch met een zeer apart na gerecht. Het recept daarvan krijg je pas als je er voor de tweede keer komt. Vervolgens werd de algemene begraafplaats bezocht. Omdat dit weekend in Moldavië  Pinksteren is, zagen wij daar een gewoonte van dit land wat wij niet kennen. Er werd en vooral door zigeuners bij het graf van de overledene een Picknick gehouden. Op mijn vraag aan deze mensen of ik hier een foto van mocht maken, werd ik meteen uitgenodigd om daaraan deel te nemen. Vriendelijk heb ik uitgelegd, dat wij met een groep waren en dat de bus zo vertrok. Daarna werd mij nog snel een paar chocolaatjes in de hand gedrukt die vanwege de warmte onmiddellijk begonnen te smelten. Vervolgens werd er gewandeld door een zigeuner wijk met opvallend fraai gebouwde huizen. Veel zigeuners spreken wat Engels of Duits, dus dat was een leuke ervaring met ook weer uitnodigingen waar wij ons op een leuke manier vanaf maakte. Weer in de bus ging het naar een monument, de Kaars van Soroca genoemd. Boven in de Kaars heb je een mooi uitzicht over een gedeelte van Oekraïne en Soroca en meandert de rivier Dnjestrie er tussen door.
 
 
Het is zeer warm en op verzoek stopt de bus even bij een winkeltje om water of een andere verkoeling te kopen. Alle winkeltjes die wij tot nu toe hebben aan gedaan, hebben drank in de koeling staan, wat zonder meerprijs wordt verkocht. Weer verder met de bus gaat het naar een klooster in de heuvels waar een doorwaad bare gedeelte van een bron loopt met een geneeskrachtige werking. Je moet het wel 12x doen. Wim ,Virginia, Nico en Wilma hebben dat gedaan en je zag daarna werkelijk een verheerlijking op hun gezichten   “Zo dat hebben wij toch maar even gedaan”.    Er werd ook door veel mensen bronwater getapt en ook wij vulde de inmiddels lege flesjes met het heerlijke koele water. Toen weer terug naar de overnachtings plaats voor het kasteel. Er is afscheid genomen van Wim en Katalien, want die gaan morgen terug naar Nederland voor afspraken met hun familie. Daarna vertrokken  Nico,Jopie, Adrie en Henk naar Chisinau 125Km terug om de Hyundai op te halen. Om de garage snel te vinden lieten zij daar een Taxi hun voorgaan, wat daar maar enkele dubbeltjes kost. Daarna met 2 wagens naar de overnachtings plaats bij het Hotel, waar zij `s morgens vertrokken waren, 50Km terug. Dan nog even wat drinken voor de Campers en zo was het al snel laat in de avond voor dat er geslapen werd. Heldere lucht met volle maan in een unieke omgeving. De kloosters in de verte op de heuvelrug gaven een prachtig Skyline door de maan.
 
 
Ma 8 Juni
 
Rond half acht vertrokken wij naar de grensplaats Sculeni waar de rest van de groep vanuit Soroca ook naar toe gaat om gezamenlijk Moldavië te verlaten en Roemenie weer in te rijden. 210Km westwaarts. De eerste 50Km gaat van een leiendakje, daarna in de 1e en soms in de 2e versnelling een 10Km over heuvels en door dorpen over gaten en kuilen, dan een 30Km over een zand-grind weg waar wij toch wel buiten de dorpen een 50Km per uur konden rijden, onderweg bij een bron onze watervoorraad aangevuld en daarna ging het weer goed. Rond half twee kwamen wij ongeveer gelijktijdig aan bij de grens. Voor dat de laatste de grens over was wees de klok half vier aan. Er werd afscheid genomen van Virginia, die terug ging naar haar ouders in Chisinau (Moldavië).De Roemeense grens ging iets vlotter, zodat iedereen  via Lasi, een zeer grote drukke stad, rond half zes op de Camping StanaPoieni in Poieni was, met nog een fijne avond.

Di 9 Juni

Vandaag gaat de rit naar Sucevita, een dorp 270Km Noord-West waards. Dus eerst terug naar Lasi en dan de D28 genomen richting Targu Frumos. Dan de D28a en via Pascani naar Targu Neamt. Dan de D2 richting Suceava. Ongeveer 36Km voor Suceava, links de 17a op naar Radauti en dan Marginea. Doorrijden tot 3Km na Sucevita en dan links de Camping (Popas-Bukowina) op rijden. Aan het einde van de oprijlaan stond een bord ( Camperreis NL Olanda) links af. Een Hotel met Restaurant met Vakantiehuisjes en Parkeer terreinen met uitzicht op een heuvel, geschikt voor Snowbording. op 660 meter hoogte. Hier blijven wij 3 nachten staan, want wij gaan 2 dagen met een bus, kloosters en een pottenbakkerij met museum bezichtigen.

Wo 10 Juni

De avond was koel op deze hoogte, wat heerlijk was om te slapen.  Om 8.45 uur kwam de bus en een personen wagen met Monica die ons nu 2 dagen gaat gidsen. Een heerlijk spontane jonge vrouw die het bezoeken van de kloosters met een geweldig enthousiaste en met veel kennis deed.

De eerste klooster die bezocht werd is Marastrea Moldovita , geheel van binnen en buiten beschildert door kunstschilders. Eén brok geschiedenis komt dan op je af. Tijdens een koffiepauze zien wij zigeuners met paard en wagen door de rivier trekken om de overkant te bereiken. Daarna was Sfanta Manastire Voronet aan de beurt. Je moet het gezien hebben  met de uitleg van een goede gids om het te kunnen bevatten. Behalve kerkgeschiedenis is er veel meer verhaal, waarom het forten zijn ter bescherming van soms hele dorpen in de vroege en late middeleeuwen. Na de Luns werd nog een bezoek gebracht aan Manasteria Humor. Het zijn alle bouwkundige kunstwerken en het bezoeken meer dan waard. Voor de terugweg had Monica een route door het mooiste gedeelte van deze omgeving met het verzoek om de ogen open te houden en er van te genieten. Voor sommigen een zware opgave. Er volgde een mooie avond. Laat koelde het af om heerlijk te slapen. Morgen gaan Nico en Jopie niet met de groep mee, maar gaan vrienden in Roemenie bezoeken en komen Vrijdag middag weer terug in de groep.

Do 11 Juni.

In de ochtend zon een bak koffie en langzaam ontwaakt een ieder en om 9.00 uur vertrekt de bus weer onder leiding van Monica, eerst naar de pottenbakkerij in Marginea waar het beroemde zwarte aardewerk vandaan komt en dan naar Putna. Daarna koffie pauze in een restaurant. Dan op weg naar het klooster DragoMirna waar wij in de kloostereetzaal een luns geserveerd krijgen, een salade, brood, snacks van rijst in een druivenblad met diverse kaasjes, soep en heerlijke stukken gebakken vis. Toe, een snee zoetbrood met bladerdeegstengels. Wijn, water, en Palinka (wordt van peren en of pruimen gemaakt) stond op tafel. Rondleiding door Kerk en KerkMuseum en dan naar de oudste kerk van Roemenie. Terug op de overnachtingplaats nemen wij afscheid van Monica en een ieder krijgt van haar een zelfgemaakte bladwijzer. Iets wat zij `s winters maakt. `s Avonds wordt er nog nagebabbeld bij een drankje voor de Campers.  Jeroen had uit gerekend dat wij in deze periode 2500Km in de bus hebben gezeten. Met de kilometerprijs van een Camper en de aantal personen (10 Campers en 20 Personen) kwam hij tot een rekensom wat aan moest tonen, dat deze reis ons niets gekost heeft.  Met een paar pilsjes achter de kiezen  was het moeilijk om dat te weerleggen, maar iets klopt er niet.  Zeker is dat deze reis voor ieder 9000Km en daarbij de 2500Km in een bus, een lengte oplevert van 11500Km. Welterusten.
 

Vr 12 Juni

Met de zon op, trokken er al snel donkere wolken er voor langs en begon het te regenen. Iets wat wij deze Vakantie nauwelijks gehad hebben. Zo trokken wij allen op weg naar Viseu de Sus , 210Km westwaarts. De regen zorgde er voor dat het vooral op de pas Priskop met 1416meter hoogte, koud en mistig was. Toch een heel mooie route met veel geslinger door een bosrijk gebied. Aangekomen in Viseu de Sus, scheen de zon weer tussen de wolken door en is de overnachtingplaats op het terrein van de houtspoorbaan, www.Wassertalbahn.CH -Ecotours, waar wij morgen gaan zien hoe het toegaat met het houttransport per spoor van uit de heuvels hier. Nico en Jopie zijn inmiddels ook weer bij de groep en Gerard viert zijn verjaardag, zodat wij allen in de kring voor Gerard en Wilma hun Camper zitten. De regen maakte daar na 1 uur een einde aan, maar later klaart het weer op.
 
Za 13 Juni

Het is fris en regenachtig als wij klaar staan om met een trein met open en gesloten wagons getrokken door een Stoomlocomotief van 100 jaar oud, gemaakt in Berlijn, om half negen gaan vertrekken. Er is nog een bus met Engelsen en een bus met Hongaren aangekomen die ook mee gaan en een aantal Roemenen. De werktrein met de onderstellen voor de bomen transport is al om 7.00 uur vertrokken. Deze neemt geen toeristen meer mee. Daarvoor is de trein van half negen. De trein rijd over een smalspoor met een snelheid van ongeveer 10Km per uur langs de rivier omhoog. Na een paar kilometer kwam er een tweede Lok. aan te pas. Het schokt en slingert behoorlijk met een stuk of 6 wagonnetjes achter zich aan. Er wordt gestopt en menigeen stapt uit om te zien wat er loos is en om foto`s te maken. Het blijkt dat er blokken hout in de vuurpot van de Locomotief geworpen moeten worden. Bij de volgende stop wordt er een slang in een zijarm van de rivier gelegd en wordt er water op gepompt voor de locomotief.  Weer een paar kilometer verder staat de trein met een schok stil. Blijkt dat de Locomotief uit de rails is gelopen. Een heel spektakel wat met een dommekracht (zware krik) en de aanwezige houtblokken van de Locomotief werd opgelost. Je zult begrijpen dat de toeristen (wij) danig in de weg liepen van het trein personeel. De rails werd provisorisch gerepareerd en het ging weer verder tot wij weer stil stonden. Nu omdat de werktrein de weg versperde en boomstammen aan het laden was. Nadat deze op een zijspoor is gaan staan, konden wij weer verder.  Vijf uur later waren wij op het eindpunt, waar wij ruim de tijd hadden om alles te bekijken voordat de trein aan de terug tocht begon. Terug ging het wel vlotter naar beneden met minder oponthoud , maar toch liep er nog een wagon uit de rails. Zelfde ritueel weer maar vlotter. Halverwege duwde onze trein een paar met bomen geladen onderstellen opgang die daarna vanzelf naar het eindpunt rolde met 1 persoon als remmer aan boord. Rond de klok van 5uur waren wij weer terug bij de Campers.
 
 
Een belevenis die wij niet snel zullen vergeten. Even later kwam ook de werktrein aan met een groot aantal bomen geladen. Wij hoorden dat in Nederland het vandaag 25 graden was. Wij deden `s avonds de kachel in de Camper aan. Begin van de week hadden wij nog temperaturen van 37 graden. Morgen wordt de laatste rit van de groep gereden, 300Km naar Tokay in Oost-Hongarije waarna een afscheidsdiner volgt. Wij ervaren dit als een geweldige unieke reis met een heel fijne groep onder de bezielende leiding van Jeroen en Jolanda en medewerking van Virginia.  Deze verslagen heb ik met groot plezier geschreven met ondersteuning van Adrie met dank aan Patrick, Quirina, Peter en Emilienne, Gerard en  Wilma, Mil en Martha, Gerrit en Evelien, Laurent en Els, Adrie en Jannie, Nico en Jopie, Wim en Kathalien, Bert en Tinie.

Zo 14 Juni

6.00 uur. Het is mistig, maar de zon doet zijn best om de lucht schoon te vegen en dat lukt ook aardig. 8.15 uur zijn wij de laatste die het terrein verlaten en zien hoe Roemenie de Zondag viert en sommigen nog naar de kerk gaan. Anderen gaan met schoffel naar het land en menigeen neemt het er van en zit op een bankje voor het huis van de rust te genieten. De tocht gaat door Noord-Roemenie, een mooi bosrijk en heuvelrijk gebied. De wegen zijn de laatste 3 jaar aanmerkelijk verbeterd, zodat er ook gelegenheid was voor de chauffeur om een beetje rond te kijken. Te tocht gaat door Sighetu Marmatiei naar Satu Mare . In Sapanta is het vrolijke kerkhof te bezichtigen, daar is een toeristische attractie van gemaakt, kompleet met intree geld. Het klooster in Sapanta is ook bijzonder. Je kijkt ook je ogen uit naar al de woningen langs de weg waar van allerlei modellen poorten en fraai afgewerkte waterputten gebouwd zijn. De grens passage naar Hongarije ging bijzonder vlot. De eerste grote stad in Hongarije waar wij door reden is Nyiregyhaza en het eindpunt Tokay is een gezellig dorp met een Camping aan de rivier. De Camper neergezet en de klok een uur terug gedraaid. Dan met een pilsje in de hand, zittend aan de water kant heerlijk bijkomen van de rit. . Als om 5 uur iedereen binnen is gaan wij met zijn allen naar het restaurant van de Camping en komen buiten op het terras de tongen los. Toch een raar gevoel als je 6 weken lang intensief met elkaar hebt opgetrokken en daar komt deze avond een eind aan.  Om half zeven lopen wij naar een restaurant in het dorp en wordt op een leuke plek buiten onder een terrasdak het laatste Diner geserveerd.  Dan is het tijd om afscheid te nemen. Terug op de Camping hebben wij nog een kampvuur gemaakt.
 

Kampvuur in de nacht aan een snelstromende rivier. Kan het nog romantischer eindigen ?